Κίνηση Πολιτών για τον Πολιτισμό

"ΜΕΓΑΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ", Ερωτήματα και προβληματισμοί

2009-04-21T21:40:00.057+03:00

Με ανησυχία παρακολουθούμε την πρόθεση αποδέσμευσης κονδυλιών – συνολικά φτάνουν τις 3,800.000 λίρες που αφορούν στις αμοιβές και στα έξοδα για μελέτες και εμπειρογνώμονες του υπό σχεδιασμό «Μέγαρου Πολιτισμού» χωρίς να προηγηθεί ουσιαστική και σε βάθος συζήτηση τόσο για την ίδια την αναγκαιότητα ενός τέτοιου έργου και τον βαθμό εμπλοκής του κράτους, όσο και για τις προδιαγραφές, τους στόχους, τη στελέχωση και τη βιωσιμότητα του.Δεν είμαστε ενάντια σε έργα υποδομής, αντίθετα η ανησυχία μας για τη μη ολοκλήρωση σειράς έργων πολιτιστικής υποδομής που εκκρεμούν για χρόνια, όπως μεταξύ άλλων, σύγχρονη Κρατική Πινακοθήκη και Βιβλιοθήκη, επαρκή Αρχαιολογικά Μουσεία σε όλες τις πόλεις, θέατρο για το ΘΟΚ, θεατρικό μουσείο, μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, κέντρα χορού, στέγη για τη Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου, νέο και σύγχρονο θέατρο στην Πάφο, βιβλιοθήκες, κέντρο κινηματογράφου, αίθουσες και αμφιθέατρα σε κοινότητες και χωριά , αποκατάσταση του (πυρπολημένου) θεάτρου ΣΚΑΛΑ και πολλά ακόμη, μας κάνει πιο επιφυλακτικούς απέναντι στην ταχύτητα – και αδιαφάνεια - που ένα τέτοιο μεγάλο έργο τροχιοδρομήθηκε και αυτοπροσδιορίστηκε ως ύψιστο πολιτιστικό έργο. Ένα Μέγαρο, του οποίου μόνο η οικοδόμηση ξεπερνά τα 100 εκατομμύρια ευρώ, ένας οργανισμός χωρίς ξεκάθαρους στόχους και σκοπούς, χωρίς να τεκμηριωθεί η αναγκαιότητα του, χωρίς μια μελέτη βιωσιμότητας, χωρίς να υπάρχει η απαραίτητη διαφάνεια στην στελέχωση, στην διαχείριση.Βέβαια αν το έργο αυτό είναι αποτέλεσμα ιδιωτικής πρωτοβουλίας, η οποία και έχει εξεύρει όχι μόνο τους πόρους οικοδόμησης του αλλά και διαχείρισης και λειτουργίας του, τότε όλες οι επιφυλάξεις μας αίρονται και πρώτοι καλωσορίζουμε τέτοιες πρωτοβουλίες και γενναιόδωρες προσφορές προς τον τόπο.Αν όμως τόσο η οικοδόμηση όσο και η μελλοντική λειτουργία και διαχείριση του βασίζεται στη στήριξη του από το κράτος – όπως φοβούμαστε ότι θα είναι - η ευθύνη της πολιτείας είναι τεράστια απέναντι στο φορολογούμενο, στο δημιουργό, σ΄όλους εκείνους τους μη κερδοσκοπικούς φορείς και οργανισμούς που «ζητιανεύουν» για μερικές χιλιάδες κάθε χρόνο.Το τελευταίο επιχείρημα μάλιστα που ακούστηκε ότι το «Μέγαρο Πολιτισμού» θα χρησιμεύσει στη «φιλοξενία των εκδηλώσεων και των συσκέψεων στη διάρκεια της εξάμηνης προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Κυπριακή Δημοκρατία το 2012», είναι ενδεικτικό της σύγχυσης που επικρατεί αλλά και της ουσιαστικής σχέσης που φαίνεται πως δεν θα έχει το Μέγαρο με τον Πολιτισμό, αφού μάλλον προορίζεται για χώρος μαζικών εκδηλώσεων, συνεδρίων και κοινωνικών γεγονότών, κάτι που αναμφίβολα δεν εμπίπτει στις προτεραιότητες μιας σωστής πολιτιστικής πολιτικής.Θεωρούμε ότι πρέπει να τεθεί ξανά σε διάλογο, το θέμα της ανάγκης ή μη, ίδρυσης ενός «Μέγαρου Πολιτισμού» τέτοιου μεγέθους και προδιαγραφών, να δοθεί η αναγκαία ενημέρωση, να τοποθετηθούν οι πολιτιστικοί φορείς του τόπου, οι τοπικές αρχές αλλά και ο απλός πολίτης και μόνο μετά και χωρίς βιασύνη να παρθούν οι κατάλληλες αποφάσεις.Ταυτόχρονα όμως είναι καιρός η Πολιτεία να δεσμευτεί με χρονοδιαγράμματα για έναρξη των εργασιών όλων των άλλων έργων που επείγουν για μια σωστή πολιτιστική υποδομή του τόπου, ώστε αντί ενός «θολού» Μεγάρου να δημιουργηθούν πολλές ζωντανές εστίες Πολιτισμού.

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ:
1. Αβάνη Νινέττα

2. Αβραάμ Πόπη, Ηθοποιός

3. Αγαθοκλέους Άλκης , Μουσικός

4. Αδειλίνης Γιάννης, Δημοσιογράφος, Διευθυντής Σύνταξης Time-Out

5. Αθανασίου Ανδρέας

6. Αλεξάκη Μάρσια

7. Αλλαγίωτης Μιχάλης, Πολιτικός Μηχανικός

8. Αναγιωτός Πάμπης, Συγγραφέας

9. Αναξαγόρου Κωνσταντίνος Λειτουργός Πανεπιστημίου

10. Αναξαγόρου Νάντια Προϊστάμενη Πολιτιστικών Υπ. Δήμου Λεμεσού

11. Αναστασίου Γιάννος , Αρχιτέκτονας

12. Ανδρεόπουλος Δημήτρης, Γιατρός, Ογκολογικό Τράπεζας Κύπρου

13. Ανδρεοπούλου –Κολώτα Μαρία Αρχιτέκτονας

14. Ανδρονίκου Κατερίνα, Βρετανικό Συμβούλιο

15. Αντωνιάδου Γεωργία, «Κέντρο Τεχνών Πανίκος Μαυρέλλης»

16. Ανωγυριάτης Μαρίνος, Ηθοποιός-Σκηνοθέτης-θεατρολόγος-Προεδρος Θεάτρου Versus.

17. Βασιλειάδης Φαίδωνας

18. Βασιλείου Αλέξης

19. Βασιλείου Νίκη, Θέατρο ΡΙΑΛΤΟ

20. Βαφέας Αντώνης, Δικηγόρος

21. Βρυωνίδης Παύλος, Φωτογράφος

22. Βρυώνη Νικόλας

23. Γαβριηλίδης Εύης, Σκηνοθέτης

24. Γαλανού Αλεξάνδρα, Ποιήτρια

25. Γεννάρης Κώστας, Δημοσιογράφος - Πολιτικός Ερευνητής

26. Γεωργιάδης Στέλιος

27. Γεωργιάδου Κατερίνα, Αρχιτέκτονας

28. Γεωργίου Αντώνης, Λογοτέχνης

29. Γεωργίου Νατάσα, Χορογράφος

30. Γεωργίου Παντελής, Συγγραφέας

31. Γεωργίου Χριστίνα Α., Μουσικολόγος

32. Γιαπάνης Γιάννης Σκηνοθέτης

33. Γιωρκάτζης Λάμπρος

34. Δανός Αντώνης, Λέκτορας ΤΕΠΑΚ , Ιστορικός Τέχνης

35. Δευτέρας Νικόλας, Πολιτικός Αναλυτής

36. Δημητριάδου – Σαλτέ Βαλεντίνα, Εκπαιδευτικός

37. Δημητρίου Εύη, Χορογράφος, χορεύτρια

38. Δημητρίου Ηλίας , Σκηνοθέτης

39. Δημητρίου Νέδη -Αντωνιάδη, Ηθοποιός

40. Δημοσθένους Δώρος, Μουσικός-Τραγουδιστής

41. Δημητρίου Γιώργος, Γιατρός

42. Δήμου Ν. Δήμος

43. Διονυσίου Νάνσια

44. Δωρίτη Μαρία, Ζωγράφος

45. Ερωτοκρίτου Άθως, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής

46. Επαμεινώντας Χάρης, Καλλιτέχνης

47. Ευσταθίου Άντρος , Ζωγράφος

48. Εφεσόπουλος Ανδρέας, ζωγράφος

49. Ζάμπογλου Νίκος, Καθηγητής Ογκολογίας Πανεπ. Κλινική Φραγκφούρτης

50. Ζιβανάρη Αντρέ

51. Ηλιοφώτου Σάββας, Δήμαρχος Στροβόλου

52. Ήρωας Δώρος, Μέλος Δ.Σ. ΕΘΑΛ

53. Θεοδότου Πόλυ

54. Θεοδωρίδης Ιούλιος, Πρ. Συντ. Συμβουλίου Πολιτιστικών Φορέων Λεμεσού

55. Θεοδώρου Θεόδωρος, Σχεδιαστής κοσμημάτων

56. Θεοφάνους Νικόλας, PA& Live Event Producer

57. Θεοφίλου Δώρα, Εκπαιδευτικός

58. Θεοφίλου Θεκλίνα , Εκπαιδευτικός

59. Θεοφίλου Στέλιος

60. Ιακώβου Αναστασία, Γραφίστας

61. Ιωαννίδης Γιάννης

62. Ιωαννίδης Γιάννης, Χορογράφος

63. Ιωάννου Ιωάννα, Εκπαιδευτικός

64. Ιωσηφίδης Αλέξανδρος

65. Κoλιάς Περικλής , Εικαστικός

66. Καζαντζή, Κατερίνα Ηθοποιός

67. Κακογιάννη Κώστας, Μουσικός

68. Καρακατσάνης Μιχάλης, Μουσικός, MA Arts Management

69. Καρανίκης Νίκος, Πολιτιστικός παράγοντας

70. Καρσερά Μαρία, Σκηνοθέτης

71. Κατσούρη Ντίνα, Ποιήτρια, εκδότρια λογοτεχνικού περιοδικού ΑΝΕΥ

72. Καυκαρίδης Κώστας, Σκηνογράφος

73. Καυκαρίδης Στέλιος, Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Δ.Σ Σατιρικό Θέατρο

74. Καυκαρίδης Χάρης, Σκηνογράφος

75. Καυκαρίδου Μαρία, Θεατρολόγος, εκπαιδευτικός

76. Καυκαρίδου Παναγιώτα, Εκδότρια

77. Κεντώνης Αχιλλέας, Διευθυντής Πολ. Ιδρύματος ΑΡΤΟΣ

78. Κλεοβούλου Ρούλα, Χορογράφος, χορεύτρια

79. Κοίζας Αντώνης, Ακαδημαϊκός, μουσικός

80. Κολακίδης Γιάννης, Αρχιτέκτονας

81. Κολώτας Ισίδωρος, Διεύθυνση επικοινωνίας/ προβολής

82. Κολώτας Κωστής, Εκπαιδευτικός, Μεταφραστής αρχαίου θεάτρου

83. Κολώτας Τίτος, Δημοσιογράφος, ερευνητής Ιστορίας της Λεμεσού

84. Κονναρή Μύρια

85. Κοραή Εύη

86. Κουζάλης Πάμπος, Εκπαιδευτικός, λογοτέχνης

87. Κουμούσιη Άννα

88. Κούτα Μελίτα, Σκηνογράφος

89. Κοφτερού Σταυριάνα

90. Κυπριανού Στέλιος

91. Κυριακίδης Ηλίας, Ζωγράφος

92. Κυριακίδης Παρασκευάς, Επιχειρηματίας

93. Κυριάκου Γιώτης

94. Κυριάκου Κυριάκος, Βιβλιοπώλης

95. Κυριάκου Μαρία, ΟΜΑΔΑ ONE/OFF

96. Κωνσταντινίδου Μαίρη, Αγιογράφος

97. Κωνσταντίνου Κώστας, Πρόεδρος ΕΠΙΛΟΓΗΣ

98. Κωνσταντίνου Μαριλένα

99. Κωνσταντίνου Πέτρος, Αρχιτέκτων

100. Κωνσταντίνου Χ. Άντρη, Διδάκτορας Θεατρολογίας

101. Κωστή Ντία, Μουσικός

102. Λαμάρη Κάτια, Μεταφράστρια

103. Λάμπρου-Πρωτοπαπά Μαίρη

104. Λάρκου Λάρκος, Συνθέτης-Μουσικός

105. Λοϊζου Μίκης, Σκηνογράφος

106. Μαγγλή Ιουλία

107. Μακαρίου Αντρέας, Ζωγράφος

108. Μακρίδης Κώστας, Ερευνητής, συγγραφέας

109. Μαλά Κολώνια Λήδα, Επαρχ. Γραμματέας Κιν. Οικολόγων

110. Μαλλοτίδη Στέλλα, Εκπαιδευτικός-Ηθοποιός

111. Μανδρή Μαρίνα, Ηθοποιός

112. Μαραγκού Άννα Αρχαιολόγος-συγγραφέας

113. Μαραγκού Νίκη, Συγγραφέας

114. Μάρτιν Μαρίνα, Κίνημα Οικολόγων

115. Μαχλουζαρίδη Λένα

116. Μέη Έλλη

117. Μελά Λούλα

118. Μελέκη Μόνικα, Ηθοποιός

119. Μελέκης Ανδρέας, Σκηνοθέτης, καλλιτεχνικός διευθυντής θεάτρου ΣΚΑΛΑ

120. Μελίδης Κωνσταντίνος, υποψ. διδάκτορας κλασικής φιλολογίας

121. Μελίδης Χρήστος, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλ. Λεμεσού, Γραμ. ΕΘΑΛ

122. Μελίδου Χλόη, Χορογράφος

123. Μερακλής Παναγιώτης, Μουσικός

124. Μικελλίδης Δημήτρης, Πρόεδρος ΠΟΕΔ

125. Μιχαηλίδης Αλέξης, Αντιδήμαρχος Λάρνακας

126. Μιχαηλίδης Εύης, Σχεδιαστής κοσμημάτων

127. Μιχαηλίδης Θαλής, Τεχνικός Θεάτρου

128. Μιχαηλίδης Μανώλης, Ηθοποιός

129. Μιχαηλίδης Μαρίνος, Ιατρός

130. Μιχαηλίδου Λούλη, Μορφωτικός Λειτ. Υπ. Παιδείας & Πολιτισμού -Ποιήτρια

131. Μόζορας Μιχάλης, Γλύπτης – Μουσικός

132. Μουζούρη Χριστιάνα

133. Μούσκου Σόφη

134. Μπαρτζής Πάνος , Ναυπηγός ΟΜΑΔΑ ONE/OFF

135. Μπεμπεδέλη Δέσποινα, Ηθοποιός

136. Μπλακ Χέλεν, Εικαστικός

137. Νεοκλέους Ερμής

138. Νεοκλέους Ηλίας

139. Νικήτα Catherine Louis Διευθ. Κέντρου Ευαγόρα Λανίτη

140. Νικολάου Ελένη

141. Νικολάου Π. Ρωξάνη, Εκδότης λογοτεχνικού περιοδικού Το Ψιχάδι

142. Νίκος Γεωργιάδης

143. Ντέτσερ Γεωργία, Καλλιτεχνική Διευθύντρια ΡΙΑΛΤΟ

144. Ξενάκης Κυριακίδης, Θέατρο Αντίδοτο

145. Οικονόμου Γιάννος , Εικαστικός

146. Ολυμπίου Χριστίνα, Γραφίστας

147. Όουεν Ζακλίν, Board of Dancecyprus

148. Παναγιώτου Ιωάννα, Οινοπαραγωγός /οικολόγος

149. Παναγιώτου Χριστόδουλος, Εικαστικός

150. Παπαδόπουλος Κ. Γιώργος, Ακαδημαϊκός

151. Παπαδόπουλος Μιχάλης, Δημοσιογράφος

152. Παπαδόπουλος Παναγιώτης

153. Παπαευγόρου Μιχάλης, Δημοσιογράφος, διευθυντης Κανάλι 6

154. Παπαϊωάννου Αγνή, Σύμβουλος Ευρωπαϊκών προγραμμάτων

155. Παπαλαζάρου Αλεξία, Σκηνοθέτις, Καλ. Διευθύντρια Ανοικτού Θεάτρου

156. Παπαναστασίου Στάλω Δημοσιογράφος

157. Παπαχαραλάμπους Μαρία, Δημιουργός , Πολ. Ίδρυμα ΑΡΤΟΣ

158. Παρασκευαϊδου Παυλίνα, Θεωρητικός Τέχνης, υποψ. Διδάκτωρ, Visual Cultures, Goldsmith’s, University of London

159. Παυλίδου Έλενα, Πολ. Ίδρυμα ΑΡΤΟΣ

160. Παυλίδου Ροζίτα, Λειτουργός Έρευνας ΤΕΠΑΚ

161. Παύλου Αντρέας, Ηχολήπτης

162. Παφίτης Κυρίακος, Φοιτητής - Πολιτικός Μηχανικός

163. Περδίου Σάντρη, Εκπαιδευτικός

164. Περδίκης Γιώργος, Βουλευτής Οικολόγων

165. Περδίκη –Παναρέτου Ηλέκτρα, Ειδική Παιδαγωγός

166. Πετεινάρης Βασίλης, Φωτογράφος

167. Πετρίδης Πέτρος

168. Πετρίδου-Γεωργίου Λιάνα, εκπαιδευτικός

169. Παπαδόπουλος Αλέξης, Αρχιτέχτονας

170. Πολασκαρίδης Αντώνης, Δ.Σ Σατιρικό Θέατρο

171. Πολυκάρπου Τώνια, Μουσικός

172. Ποταμίτης Φαίδων , Γλύπτης

173. Παντελίδου Αγγελική

174. Παναγή Τότης

175. Πάρπα Έλενα, Υπεύθυνη έκδοσης Περιοδικού Υ.Γ.

176. Ρεγγίνος Δημήτρης , Μουσικός

177. Σάββα Χρ. Έλενα, Εκπαιδευτικός

178. Σαμαρά Άννα, Διακοσμήτρια

179. Σουκιούρογλου Ερικ , Επιχειρηματίας

180. Σουκιούρογλου Μελίνα

181. Σοφοκλέους Χρήστου Σούλλα, Καλλιτέχνης

182. Σπαρτιάτης Κυριάκος, Εκπαιδευτικός

183. Σταυρίδης Φοίβος, Συγγραφέας

184. Σταυρινίδου Γεωργία, Δημ. Υπάλληλος

185. Στυλιανού Β. Δανάη, Σκηνοθέτις

186. Στυλιανού Βάσος, Φωτογράφος

187. Στυλιανού - Φλουρέντζου Μαρία, Επιχειρηματίας

188. Συλβέστρου Πανίκος– Επιχειρηματίας

189. Σύννος Νίκος, κινηματογραφιστής

190. Σωτηρίου Αγγελίνα, Εθνομουσικολόγος

191. Ταντελέ Μόνικα, Βρετανικό Συμβούλιο

192. Τίγκιλης Μηνάς, Σκηνοθέτης, θεατρολόγος, καλλιτεχνικός διευθ. ΕΘΑΛ

193. Τουμαζής Γιάννης, Διευθ. Δημ. Κέντρου Τεχνών Λ/σίας και Ιδρ. Πιερίδη

194. Τουμάζου Αργυρώ, Κριτικός Θεάτρου

195. Τσουλόφτας Γιάννης, Ηλεκτρολόγος Μηχανικός

196. Φαντάρου Νάταλι

197. Φιαλά Δήμητρα

198. Φιαλάς Γεώργιος, Εκπαιδευτικός

199. Φιαλά Σουζάνα, Εικαστικός

200. Φαρμακάς Αντώνης/ Φωτογράφο

ς201. Φέκκος Τάκης

202. Φιακά Μαρία

203. Φιλή Κάτια, Δημοσιογράφος-Παραγωγός τηλεόρασης

204. Φλωρίδης Άδωνις, Σκηνοθέτης, θεατρικός συγγραφέας

205. Χ’ Γιάννης Γιάγκος, Πολιτιστικός Παραγωγός

206. Χ’’Μανώλης Μανώλης, Εικαστικός

207. Χαλλάκ Μπιλάλ, Ιδιοκτήτης Γκαλερί

208. Χαμπής Κιατίπης, Συγγραφέας

209. Χαράκη Λία, Χορογράφος

210. Χαράκη Μαχαιρά Εύη

211. Χαραλαμπίδης Ανδρέας, Ζωγράφος- Πάφος

212. Χαραλαμπίδης Νίκος, Εικαστικός – Γεν. Επιμ Πινακοθήκης Ρόδου και Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Δωδεκανήσου

213. Χαραλάμπους Χαράλαμπος, Μουσικός

214. Χατζηαντώνη Μαρία

215. Χατζηιωάννου Μιχάλης

216. Χατζηνικολάου Νίκος, Δημοτικός Υπάλληλος

217. Χατζηπαύλου Εύη, Ακαδημαϊκός

218. Χατζηπιερής Πιερής, Πολιτικός Μηχανικός

219. Χ''Παύλου Ματίνα

220. Χρήστου Γιώργος, Ηχολήπτης

221. Χ' Γεωργίου Αγαθοκλής, Ψυχολόγος

222. Χαραλάμπους Μάριος, Πολιτιστικές Σπουδές

223. Χατζησάββας Σοφοκλής Δρ., πρώην διευθυντής Τμήματος Αρχαιοτήτων

224. Χρήστου Έλζα, Γερμ. Φιλόλογος

225. Χριστοδουλίδης Ανδρέας, Σκηνοθέτης, καλλ. διευθυντής θεάτρου Ένα

226. Χριστοδουλίδου Έλενα, Μορφωτική Λειτ. Α’ Πολιτιστικές Υπηρεσίες Υπ. Παιδείας

227. Χριστοδουλίδου Έλενα, Πρόεδρος Νέας Κίνησης Κυπρίων Χορογράφων

228. Χρίστου Άγγελος, Πολιτικός Μηχανικός

229. Χριστοφή Πρόδρομος, Δημ. Υπάλληλος

230. Χριστοφόρου Μαρία, Δημ. Υπάλληλος

231. Alphas Efthymia232. Αni swk

233. Bogdanovic Nenad, Μουσικός

234. Haji Mike

235. Masis der Parthogh – δημοσιογράφος

236. Stephen Nugent

237. Καυκαρίδου Μαριάννα , Ηθοποιός

238. Αποστολίδης Φώτης , Ηθοποιός

239. Μιχαήλ Λουκία, Ηθοποιός

240. ΖήνωνοςΓαλάτεια , Ηθοποιός

241. ΜιχαήλΞένια , Ηθοποιός

242. Γρηγοριάδης Χρήστος , Ηθοποιός

243. Μουαϊμης,Γιώργος Ηθοποιός

244. Μελετίου Ισαβέλλα , Ηθοποιός

245. Γιάλλουρου'Ελενα , Λογίστρια
246. Λαμάρη Έλενα Μουσικός
247. Πηλαβάκη Ελίζαμπεθ
248. Τεμβριώτης Μάριος
249. Μαραγκού Μαρίνα
250. Κυθραιώτου Φλωρεντία
251. Λαζάρου Στάλω Εκπαιδευτικός
252. Χατζηγαβριήλ Μάικ Ιατρός
253. Νεοκλέους Κ. Ερμής
254. Κωνσταντή Παναγιώτης
255. Κολώτας Χρήστος Ιατρός-Ογκολόγος Ελβετία
256. Ιωάννου Έφη-Βάιναλ
257. Παύλου Σουζάννα
258. Λουίζα Μαραγκού
259 Ζερβίδου Μαργαρίτα
260. Αποστολίδου Ελένη , Ερευνήτρια
261. Ιωάννου Κ. Στέλιος
262. Λύρα Αντωνία

263. Χρίστου Ελένη

264. Ανθή Γαβριηλίδου, Κοινοβουλευτική Συνεργάτης

265. Αγαθοκλέους Μάριος Λογοτέχνης
266 Lucas Walewski - Performer
267. Aleksandar Sorovic - Performer
268. Έλενα Αγαθοκλέους - Performer
269. Ιακώβου Ράνια - Φιλόλογος
270. Μελίνα Ηροδότου - Νηπιαγωγός
271. Πετρίδου Χριστίνα
272. Δομνίκη Αγαθοκλέους

Προέχει η Κυπριακή Βιβλιοθήκη κατά παρασάγγας

2008-10-10T14:31:00.001+03:00

Της Ρήνας Κατσελλή

Ανοικτή επιστολή προς
τον πρόεδρο Κίκη Λαζαρίδη και μέλη
Ιδρύματος Πολιτισμού Κύπρου

Αξιότιμε πρόεδρε Κίκη Λαζαρίδη, Κυρίες, Κύριοι,
Τα πρακτικά της Συνεδρίας του Υπουργικού Συμβουλίου, στις 27/8/2003, που περιέχουν την
απόφαση για τη δημιουργία Μεγάρου Πολιτισμού Κύπρου, λένε κατά λέξη,
“Εγκρίνει τη δημιουργία ‘Μεγάρου Πολιτισμού Κύπρου, το οποίο θα στεγάσει το Κέντρο Μουσικής και την
Κρατική Βιβλιοθήκη, στο χώρο που έχει προβλεφθεί στο πολεοδομικό σχέδιο της ευρύτερης περιοχής του
ΓΣΠ...” (αρ. Απόφασης 58.444).
Βάσει αυτής της απόφασης η
Κυβέρνηση ζήτησε και πήρε τη χορηγία των 80 εκατομμυρίων ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη συνέχεια
η Κρατική Βιβλιοθήκη απαλείφθηκε από την ιδρυτική πράξη του Ιδρύματος Πολιτισμού Κύπρου και ως διά μαγείας αναφέρεται ότι θα στεγάσει μουσική βιβλιοθήκη (!) ... Δηλαδή ξεγελάστηκε κανονικότατα η Ευρωπαϊκή Ένωση!
Το μέγα έγκλημα όμως δεν είναι αυτό. Πολύ σωστά το Υπουργικό το 2003 ζήτησε να στεγαστεί
η Κρατική (Κυπριακή) Βιβλιοθήκη, διότι είναι κάτι που επείγει να γίνει εδώ και δεκαετίες, αλλά καμιά κυβέρνηση, εκτός από αυτήν του Τάσσου Παπαδόπουλου δεν έκανε το τολμηρό βήμα να ψηφίσει ειδικό γενναίο κονδύλι για να τη στεγάσει.
Τώρα το Ίδρυμα Πολιτισμού Κύπρου έχει Συμβούλιο, έχει στέγη και έχει προσλάβει πέντε υπαλλήλους, έχει ιστοσελίδα κ.λπ. Η Εθνική Βιβλιοθήκη μας, όμως, που είναι θεσμοθετημένη από το 1987, και κανονικά αποτελεί την κεντρική μήτρα της μνήμης τους κράτους μας και όχι μόνο, είναι υποβαθμισμένη με τα βιβλία και τα αρχεία
της να λειώνουν σε ένα νοικιασμένο υπόγειο στην βιομηχανική περιοχή Στροβόλου, ανίκανη να επιτελέσει και τους δεκάδες άλλους σκοπούς που επιβάλλεται να διεκπεραιώνει.
Η σημερινή Κυβέρνηση, μεσω του τωρινού υπουργού Παιδείας προτείνει γελοία μέτρα -κοινώς ππατσιαρίσματα-, χωρίς να αντιλαμβάνεται το έγκλημα που διαπράττεται σε βάρος αυτού του λαού.
Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι του Ιδρύματος Πολιτισμού Κύπρου, θέατρα έχουμε για να φέρνουμε
από το εξωτερικό όπερες, σχολές χορού και αίθουσες για να δρουν οι άξιοι χορευτές και άλλοι
καλλιτέχνες, δόξα σοι ο Θεός, για γήπεδα ξοδέψαμε δισεκατομμύρια σε όλη την Κύπρο, για να σκυλλοβρίζονται και να αλληλο-τραυματίζουνται οι ποδοσφαιρόφιλοι, πολύ καλά, διότι εκτονώνουνται και μας αφήνουν ήσυχους.
Όλα αυτά όμως δεν δικαιολογούν να αφήνουνται μοναδικές εφημερίδες του 19ου και 20ού αιώνα
και άλλα σημαντικά αρχεία, που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού, να σαπίζουν ανεπιστρεπτί και να καταστρέφουνται.
Αυτά που χάνουνται, χάνουνται διά παντός, δεν μπορείς να πεις ότι θα τα αντικαταστήσεις σε πέντε δέκα χρόνια. Η μνήμη μας δεν επανέρχεται, ακρωτηριάζεται, χάνει χέρια, πόδια, χωρίς ελπίδα επανόρθωσης.
Η Εθνική Βιβλιοθήκη είναι ένα από τα πιο απα- ραίτητα ιδρύματα της υπόστασης κάθε κράτους και εμείς -οι αστοιχείωτοι- νομίζουμε ότι είναι απλά μια δανειστική βιβλιοθήκη που θα ικανοποιηθεί με το να στεγαστεί σε ένα μέρος της πρώην βιβλιοθήκης Φανερωμένης! Ή, το πλέον τραγελαφικό, να συγχωνευθεί με την βιβλιοθήκη
του Πανεπιστημίου Κύπρου (!)... Είμαστε ασυγχώρητοι!
Το Ίδρυμα Πολιτισμού Κύπρου πώς θα εξυψώσει το “επιστημονικό επίπεδο του λαού της Κύπρου”, που αναφέρεται στην ιδρυτική του πράξη, όταν αυτό είναι ο κύριος υπεύθυνος για το ότι αυτό το κράτος έχει αλτσχάιμερ όσον αφορά την ιστορική μνήμη και τα αρχεία του; Θα κάνει μόνο φεστιβάλ και παναΰρκα με όπερες;
Δεν έχω τίποτε εναντίον των φεστιβάλ, ούτε της μουσικής και του χορού που λατρεύω, αλλά κάποτε πρέπει να σοβαρευτούμε και να βάλουμε προτεραιότητες σε αυτό τον τόπο. Προέχει η Κυπριακή Βιβλιοθήκη κατά παρασάγγας από όλα τα υπόλοιπα.
Ελπίζω η επιστολή μου να ληφθεί υπόψη και το Ίδρυμα Πολιτισμού Κύπρου να σοβαρευτεί και να επαναφέρει τους πρωταρχικούς στόχους για τους οποίους ιδρύθη, και όχι να χρησιμοποιεί για αλλότριους σκοπούς τα χρήματα και το χώρο που προοριζόταν, πολύ σωστά, για στέγαση κατά προτεραιότητα της Κυπριακής Βιβλιοθήκης.
Φιλελεύθερος 7 Οκτωβρίου 2008

Η Κίνηση για τον Πολιτισμό εκφράζει την υποστήριξη της για την άμεση ανέγερση του Κρατικού μας θεάτρου

2008-07-09T08:31:00.001+03:00

ΠΑΓΚΥΠΡΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, 37 χρόνια μετά την ίδρυση του Κρατικού μας θεάτρου, του σημαντικότερου πυρήνα πολιτισμού στον τόπο μας, αυτό δεν ευτύχησε ακόμη να αποκτήσει τη δική του Στέγη. Η κατάρρευση της οροφής του Δημοτικού Θεάτρου Λευκωσίας έφερε ξανά στην επιφάνεια την ένδεια που χαρακτηρίζει για δεκαετίες την επίσημη πολιτιστική πολιτική αυτού του τόπου.

Αυτή την χώρα, του «απίστευτου» και της ανύπαρκτης διαχείρισης του πολιτισμού της, έψεξε η Κίνηση Πολιτών για τον Πολιτισμό με αφορμή το Μέγαρο Πολιτισμού. Εκφράστηκαν πιστεύουμε δικαιολογημένες ανησυχίες για την προνομιακή και υπερβολικά γενναιόδωρη έγκριση και αποδέσμευση κονδυλίων για ένα Μέγαρο τη ίδια στιγμή που το Κρατικό Θέατρο όπως και τόσα άλλα έργα ύψιστης σημασίας εκκρεμούν για δεκαετίες. Χειροκροτήθηκε ένα εντυπωσιακό έργο, σπεύδοντας να το χαρακτηρίσουν ως... «το έργο του αιώνα» την ίδια στιγμή που το Κρατικό μας Θέατρο δεν είχε Στέγη πάνω από το κεφάλι του, κάτι που τώρα και κυριολεκτικά δυστυχώς ισχύει...

Τώρα, 37 χρόνια μετά, οι διοικούντες τον ΘΟΚ ενημερώνουν ακόμη για να εξασφαλίσουν από τη Βουλή την έγκριση κάποιων εκατομμυρίων συμπληρωματικού προϋπολογισμού, απαραίτητου στην πραγματοποίηση του αυτονόητου. Στην περίπτωση του Κρατικού μας Θεάτρου βλέπετε χρειάζεται ακόμη να πεισθούν βουλευτές, πολιτικοί, ειδικοί και παρα-ειδικοί για το επείγον αυτού που έπρεπε να έχει γίνει πριν 30, πριν 20 πριν 10 χρόνια.
Είναι λοιπόν να μην ανησυχεί ο κάθε ένας που έχει έστω και την ελάχιστη σχέση με τα πολιτιστικά πράματα του τόπου ότι ενώ για κάθε αυτονόητο βήμα που η Πολιτεία οφείλει να κάνει χρειάζεται δεκαετίες -με μόνιμη δικαιολογία την έλλειψη οικονομικών πόρων- στην περίπτωση του Μεγάρου χωρίς έρευνες και μελέτες βιωσιμότητας, χωρίς καθαρούς στόχους και διαδικασίες ακολουθήθηκε πορεία express;

Η επένδυση, ιδιαίτερα αυτής της κυβέρνησης, στον πολιτισμό πρέπει σαφώς να διαφέρει από εκείνη των περασμένων.

Αυτή είναι και η προσδοκία όλων μας και τίποτα περισσότερο δεν ζητούσε η Κίνηση από την πρώτη της κιόλας διακήρυξη: σωστή ιεράρχηση των προτεραιοτήτων και αναγκαιοτητών και τη δέσμευση με χρονοδιαγράμματα για την έναρξη όλων των έργων που επείγουν για μια σωστή πολιτιστική υποδομή κι ανάπτυξη του τόπου.

8 Ιουλίου 2008

Θέλουμε Υπουργείο Μεγάρων Πολιτισμού;

2008-06-22T17:49:00.001+03:00

Από τον Χρήστο Αρβανίτη (chrarv@phileleftheros.com)

«H Kύπρος είναι τελευταία στην Ευρώπη όσον αφορά την καλλιτεχνική και πολιτιστική δραστηριότητα και τη συμμετοχή του κοινού. Είναι η μόνη χώρα της που δεν διαθέτει ευρωπαϊκή πολιτιστική υποδομή», λέει ο κ. Κίκης Λαζαρίδης, πρόεδρος του Ιδρύματος Πολιτισμού Κύπρου. Η δεύτερη πρόταση απαντά σ' αυτό που περιγράφει η πρώτη: Είμαστε τελευταίοι, επειδή δεν διαθέτουμε απ' αυτή την «υποδομή». Και τι είδους φρούτο είναι αυτό; Ο κ. Λαζαρίδης είναι κατηγορηματικός: Πολιτιστική υποδομή είναι ένα Μέγαρο Πολιτισμού. Κάτι σαν το πεντάστερο ξενοδοχείο-νοσοκομείο που αποκτήσαμε ζητώντας υποδομή Υγείας, που ακόμα την ψάχνουμε... Ένα από τα αστεία που κάνουν οι κυβερνήσεις στους πολίτες τους, είναι και τα υπουργεία Πολιτισμού. Οι καλλιτέχνες, οι δημιουργοί γενικότερα, διαμαρτύρονται μονίμως για έλλειψη οικονομικής βοήθειας αλλά και ανυπαρξία «ποιοτικής πολιτιστικής πολιτικής» -άλλο φρούτο αυτό. Το κοινό από την άλλη, όπως λέει και δημοσκόπηση του Ιδρύματος του κ. Λαζαρίδη, πλην άρτου θέλει και θεάματα: Η πλειοψηφία «αντιπροσωπευτικού δείγματος 1.036 ατόμων» ζητά ποιοτικές πολιτιστικές εκδηλώσεις, που φυσικά καθένας τις εννοεί αναλόγως του γούστου, των ενδιαφερόντων και του μορφωτικού του επιπέδου. Και πάλι δεν βλέπω πώς αυτό οδηγεί στο Μέγαρο, αλλά έστω. Τα υπουργεία απηχούν τις απόψεις δημοσίων υπαλλήλων, φιλτραρισμένες μέσα από το γούστο (λέμε τώρα...) των πολιτικών προϊσταμένων τους. Τους εμπιστεύεστε; Είναι σίγουρο ότι εννοούμε όλοι το ίδιο -εσείς, εγώ, αυτοί- όταν λέμε «ποιότητα»; Είναι αυτή που βλέπουμε στα πιο απλά πράγματα, όπως π.χ. στην τοπιοτέχνηση των οδικών κόμβων; Πού είναι οι καλλιτέχνες, πλην αυτών που κρύβουν μέσα τους ορισμένοι υπάλληλοι του υπουργείου Συγκοινωνιών; Το υπουργείο Πολιτισμού αγοράζει συνεχώς έργα Τέχνης από τις γκαλερί. Εκτός από αυτά που κρεμά στους τοίχους του υπουργείου, τα άλλα τι τα κάνει; Για να μην αναφέρω τις τοπικές αρχές, όπως π.χ. της Πάφου, που δεν φτιάχνουν το προγραμματισμένο θέατρο στην πόλη, θα χτίσουν όμως Δημοτικό Μέγαρο εκατομμυρίων με ενσωματωμένο θέατρο: Τόσες παραστάσεις δίνουν καθημερινά οι πολιτικοί, ας αποκτήσουν και στέγη! Ενώ λοιπόν το κράτος δεν εμπιστεύεται τους καλλιτέχνες πολίτες του, θέλει ένα χώρο γι' αυτούς! Εκεί θα εκφράζουν την τέχνη τους, εκεί θα τους απολαμβάνει και το κοινό -ίσως το «αντιπροσωπευτικό δείγμα». Προτιμάτε «Νικολάκη» ή τον αυτοβραβευμένο Κυριαζή; Ποιος θα τους διαλέγει; Μήπως άλλη μια επιτροπή, όπου θα βολευτούν κάποιοι άσχετοι πλην προσωρινώς «άνεργοι» ημέτεροι, που ανακυκλώνονται σε καρέκλες ανεξαρτήτως κυβερνήσεων, για να βολέψουν με τη σειρά τους κάποιους ημετέρους δημιουργούς; Και οι τελευταίοι, τι θα είναι διατεθειμένοι να κάνουν για να προτιμηθούν;

Από τον Φιλελεύθερο. Κυριακή 22. 6.2008

«Βάρβαρη» η προκήρυξη για Μέγαρο Πολιτισμού

2008-06-17T14:22:00.000+03:00

Προς διεθνές ρεζίλεμα, λένε 30 αρχιτέκτονες

ΠΡΟΣΒΟΛΗ για τους Κύπριους αρχιτέκτονες και επίσημη απαξίωσή τους από το κράτος, αποτελεί η προκήρυξη του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για την ανέγερση του Μεγάρου Πολιτισμού, σύμφωνα με ομάδα 30 Κυπρίων αρχιτεκτόνων, που διαμαρτύρονται έντονα για την προκήρυξη προς τον Υπουργό Παιδείας, τη Βουλή, τις ανεξάρτητες κρατικές υπηρεσίες, το ΕΤΕΚ και τα πολιτικά κόμματα. Οι διαμαρτυρόμενοι αρχιτέκτονες, καταγγέλλουν ότι η Προκήρυξη «προσφέρει ιδιαίτερες ευκολίες διαπλοκής» και θεωρούν πως τα κριτήρια «έχουν φωτογραφήσει τους δυνάμενους να εμπλακούν». Όπως αναφέρουν στην επιστολή που υπογράφουν οι αρχιτέκτονες, με την Προκήρυξη για το Μέγαρο Πολιτισμού, το κράτος μετατρέπει τους Κύπριους αρχιτέκτονες, σε «υπηρέτες και κλητήρες μεγάλων αρχιτεκτονικών γραφείων του εξωτερικού», ενώ ζητούν παρέμβαση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Χαρακτηριστική είναι η αγανάκτηση των διαμαρτυρομένων, που υποδεικνύουν ότι αν το παράδειγμα με την Προκήρυξη του διαγωνισμού για Μέγαρο Πολιτισμού στη Κύπρο, το ακολουθούσαν η Αίγυπτος, η Αυστραλία ή η Γαλλία, σήμερα δεν θα υπήρχε ούτε η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, ούτε η Όπερα του Σίδνεϊ, ούτε το κτίριο της Defence στο Παρίσι. «Όλους αυτούς τους διαγωνισμούς, τους κέρδισαν νέοι άνθρωποι που με κανένα τρόπο δεν θα μπορούσαν να πληρούν τα κριτήρια του διαγωνισμού για το Μέγαρο Πολιτισμού της Κύπρου», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι 30 αρχιτέκτονες που υπογράφουν τη διαμαρτυρία. Πρόκειται για προκήρυξη που διασύρει την Κύπρο, καταλήγουν.

Του Πέτρου Θεοχαρίδη στο Φιλελεύθερο ημ. 10 Νοεμβρίου 2006

Το Μέγαρο Πολιτισμού και ο κ. Λαζαρίδης

2008-06-17T14:19:00.000+03:00

Της Ντίνας Κατσούρη

Ομολογώ ότι θαυμάζω απεριόριστα τη δράση και δραστηριότητα του κου Κ. Λαζαρίδη, που έκανε αισθητή την παρουσία του σε πολλά και διάφορα επίπεδα αναγκών της Κυπριακής Πολιτείας ( Λαϊκή Τράπεζα, Κυπριακές Αερογραμμές, Αθλητισμός, Πανεπιστήμιο και τώρα Πολιτιστικό Μέγαρο). Και δηλώνω με κάθε ειλικρίνεια ότι δεν μου πέρασε από το μυαλό η λαϊκή ρήση που λέει: " Όποιος λειτουρκά σε πολλές εκκλησιές της μιας αναγελά της» ( αν αναγελά μόνο μιας). Φυσικά δε μας διαφεύγουν και οι "αγώνες" του κ. Λαζαρίδη για να κατακτήσει την επίζηλη θέση του "Αθανάτου" στα ολυμπιακά αθλητικά πράγματα. Μας το αποκάλυψε σε ανύποπτο χρόνο, πριν καιρό από την τηλεόραση ένα βράδυ ο συνάδελφος του τώρα στην . "Αθανασία" κ. Λάμπης Νικολάου. Και στα πιο ουσιώδη. Επειδή κύριε Λαζαρίδη ανήκω και γώ σε αυτούς "με τα πολλά περίεργα καταστροφολογικά και οπισθοδρομικά που ακούσατε τελευταία " σας δηλώνω ότι και ο τελευταίος πολίτης αυτού του τόπου έχει το δικαίωμα να μάθει και τις πιο μικρές λεπτομέρειες για ένα έργο που αφορά τον ίδιο και το πολιτιστικό του μέλλον, ιδίως όταν το έργο αυτό είναι τέτοιων προδιαγραφών, όπως προβάλλεται. Και για να ενισχύσετε τη θέση σας μας πετάξετε στα μούτρα και μια δημοσκόπηση που λέει ότι η πλειοψηφία του κόσμου θέλει το Μέγαρο Πολιτισμού! Σας διαβεβαιώ ότι σπαταλήσατε άδικα λεφτά , ελπίζω όχι από το κονδύλι του Μεγάρου, για αυτή τη δημοσκόπηση, γιατί είναι σίγουρο ότι η ύπαρξη του Μεγάρου είναι απαραίτητη σ' αυτό το τόπο και έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολλά χρόνια. Κάποιοι μάλιστα αγωνίστηκαν γι' αυτό , χρόνια πολλά πριν εσείς αποφασίσετε να ασχοληθείτε με το ως άνω Μέγαρο. Απλά διαπιστώνουμε ότι δεν ενημερώσατε το λαό δημόσια, για όλες τις παραμέτρους του Μεγάρου και ενοχλείστε όταν οι άλλοι ρωτούν. Και αυτοί οι άλλοι που ρωτούν και απαιτούν απαντήσεις, σαφείς απαντήσεις είναι άνθρωποι του πνεύματος και της τέχνης που ασχολούνται μια ζωή μ' όλες τις εκφράσεις του πολιτισμού. Αλλά εσείς που καιρό για τέτοια ενημέρωση! Και είναι πάνω σ' αυτούς που θα στηριχθεί το Μέγαρο Πολιτισμού, αν θα είναι πραγματικά ένα κέντρο πολιτισμού. Ακόμα οφείλουν να ρωτούν για τους ανθρώπους που το διευθύνουν ή προχωρούν στην υλοποίηση του, αν είναι οι πιο κατάλληλοι σ' αυτό τον τόπο, αν έχουν δηλαδή σχέση με τα Γράμματα και τις Τέχνες, για να κάνουν μια τέτοια δουλειά, για να θυμηθούμε και παλαιότερη προτροπή της ΟΥΝΕΣΚΟ που έλεγε ότι τα πολιτιστικά ιδρύματα καλά είναι να τα διευθύνουν οι δημιουργοί και οι καλλιτέχνες. ( Γι' αυτό για χρόνια διευθυντής του Εθνικού θεάτρου ήταν ο μ. Ν. Κούρκουλος, του Βορείου Ελλάδος είναι ο κ. Ν. Τσακίρογλου και του δικού μας Θ.Ο.Κ. ήταν ο Εύης Γαβριηλίδης, ο Α. Παρτζίλης και τώρα ο κ. Β. Κυριαζής). Και τέλος γιατί πρέπει να ξοδευτούν τόσα λεφτά γι' αυτό το έργο, ποιος θα τα διαχειρίζεται και κυριότατα για ποιους προορίζεται; Μ' άλλα λόγια εμείς οι δημιουργοί ή έστω μερικοί από εμάς, ζωντανά κύτταρα αυτής της κοινωνίας είτε σας αρέσει είτε όχι , έχουμε το δικαίωμα να έχουμε αμφιβολίες για τους ανθρώπους που τώρα εμφανίζονται στα μέσα και τα έξω του "Μεγάρου". Παρεμπιπτόντως όταν πριν λίγους μήνες δώσατε κ. Λαζαρίδη συνέντευξη στην τηλεόραση για τις μελλοντικές δυνατότητες του Μεγάρου, λέχθηκαν τέτοια πράγματα που κατά την γνώμη μας δεν αρμόζουν σε ένα Μέγαρο Πολιτισμού.

*Η Ντίνα Κατσούρη, είναι Ποιήτρια και εκδότρια του περιοδικού Λόγου και Τέχνης ΑΝΕΥ (κι αν σας ενδιαφέρει κ. Λαζαρίδη τρεις φορές βραβευμένη με το κρατικό βραβείο ποίησης).
(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στον Φιλελεύθερο στις 16 Ιουνίου 2008)

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΦΤΑΣΕ: Μικρά σχόλια για την συζήτηση περί "Μεγάρου"

2008-06-06T08:46:00.004+03:00

Χαίρομαι όταν ακούω πως «το Ίδρυμα Πολιτισμού περνά σε επικοινωνιακή αντεπίθεση», όταν το θέμα του «Μεγάρου» τίθεται σε συνέντευξη στον Υπουργό Παιδείας, όταν δημοσιογράφοι και άλλοι τοποθετούνται, ρωτούν, αναρωτιούνται, όταν διεξάγονται έρευνες (και ας έχω τις επιφυλάξεις μου για κάποιες από αυτές) όταν ο Πρόεδρος του Ιδρύματος αποφασίζει να μιλήσει. Σημαίνει πως το θέμα συζητείται, απασχολεί κάποιους. Αυτός ήταν ο στόχος όσοι από την αρχή συντάξαμε το πρώτο κείμενο, με το οποίο αποταθήκαμε για υπογραφή σε ανθρώπους του χώρου του πολιτισμού και όχι μόνο. Πιστεύω ότι θα ήταν καλά εκείνο το πρώτο κείμενο να το διαβάσουν κάποιοι ξανά πριν προχωρούν σε γενικεύσεις και άλλες παρερμηνείες. Και αν αναφέρομαι στην εμπλοκή μου στη σύνταξη του κειμένου είναι επειδή κουράστηκα να ακούω τους ψιθύρους ότι συντάχθηκε από συγκεκριμένο άτομο, από συγκεκριμένο χώρο με «ιδιοτελή κίνητρα».
Παρατηρώ όμως με λύπη και την αναπαραγωγή κι άλλων ψιθύρων, όπως ότι «έχει υποκλαπεί η υπογραφή κάποιων» και προσπαθώ να καταλάβω πως υποκλέπτεται μια υπογραφή, γιατί δεν βγαίνουν επώνυμα όσοι έχουν παράπονο να το πουν επιτέλους ή αν δεν κατάλαβαν τι υπέγραφαν απλώς να ζητήσουν να αποσύρουν την υπογραφή τους.
Λυπούμαι επίσης όταν ακούω για την «ατελεύτητη μιζέρια» όσων φέρουν ενστάσεις για το έργο αυτό και ότι προτιμούν λίγο-πολύ τα τσιφτετέλια ή δεν ενδιαφέρονται για έργα για τον πολιτισμό, γιατί οποιοσδήποτε με μια απλή ανάγνωση του καταλόγου όσων υπόγραψαν, μπορεί να αντιληφθεί ότι τα πιο πάνω, το λιγότερο αδικούν τους περισσότερους από τους υπογράφοντες. Ας μην αμφισβητούνται έτσι εύκολα τα κίνητρα μας, κάτι που εν χορδαίς και οργάνοις έκαναν σχεδόν όλοι όσοι μίλησαν υπέρ του Μεγάρου με εξαίρεση ευτυχώς τον Υπουργό Παιδείας στη συνέντευξή του στον Πολίτη (25/05/2008). Τώρα αν όσα λέμε είναι «περίεργα, καταστροφολογικά και οπισθοδρομικά» όπως λέει ο κ. Λαζαρίδης δεν ξέρω, ίσως έχει δίκαιο με την δική του αντίληψη των πραγμάτων, προσωπικά δεν θέλω κάθε φορά που λέω την άποψη μου να αποδεικνύω «ότι δεν είμαι ελέφαντας».
Υπάρχει ακόμα ένα θέμα, που επαναλαμβάνεται, πως, όσοι «είχαν κάποιες απορίες, ας ρώταγαν» και γιατί δεν αποταθήκαμε απευθείας στο Ίδρυμα για ενημέρωση. Η δική μου αντίληψη για το διάλογο είναι διαφορετική και δεν γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες. Δεν είναι προσωπικό το θέμα και τα ερωτήματα αφορούσαν εκτός από το Ίδρυμα, και τη Βουλή και την κυβέρνηση. Τέθηκαν δημόσια για να ακουστούν και να κριθούν δημόσια οι όποιες απαντήσεις και όχι για να ικανοποιηθεί απλώς η περιέργειά μας. Και δεν είναι μόνο θέμα ενημέρωσης, φαίνεται πως υπάρχει και διαφορετική «ιδεολογική» (με την γενικότερη σημασία) αντίληψη για το πολιτισμό.
Προσωπικά δεν είμαι υπέρ του «κλεφτοπόλεμου» και ούτε πιστεύω ότι πρέπει να διαιωνίζεται αυτό το θέμα με απαντήσεις επί απαντήσεων εσαεί. Νιώθω ότι το μήνυμά μας έφτασε στην κοινωνία και στους αρμοδίους. Για την υπερβολή στην «κλίμακα» αυτού του έργου, για τη διαχείριση του, τη βιωσιμότητα του, για το ίδιο το Ίδρυμα, για την ανάγκη στήριξης των κύπριων δημιουργών, για την διαφάνεια, αλλά κυρίως για την ανάγκη να δοθούν κονδύλια και για τα υπόλοιπα έργα που εκκρεμούν. Πόσο και πώς θα επηρεάσει η άποψή μας δεν ξέρω ακόμα.
Μπορεί να μη συμφωνώ με όσα ακούστηκαν (ούτε με το τρόπο που κάποια τέθηκαν) αλλά είναι σεβαστή η όποια άποψη. Εμείς θέσαμε τα ερωτήματα και τις ανησυχίες μας. Κάποιες από αυτές - και ας μην το παραδέχονται οι του Ιδρύματος - φαίνεται να εισακούονται, (ενημέρωση, εμπλοκή φορέων, σκέψεις για στέγαση της Συμφωνικής Ορχήστρα). Θα πρέπει ίσως να συνεχίσουμε να παρακολουθούμε το θέμα αλλά ταυτόχρονα οι αρμόδιοι, (κόμματα, τοπικές αρχές, βουλή, κυβέρνηση) ας αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες. Τούτη την φορά τουλάχιστον δεν μπορούν να πουν ότι δεν γνώριζαν ή δεν προειδοποιήθηκαν.

Αντώνης Γεωργίου
ageorg@cytanet.com.cy
(Φιλελεύθερος 01/06/08)

Πολιτισμένοι με Αλτσχάιμερ

2008-06-05T10:26:00.000+03:00

ΤΗΣ ΡΗΝΑΣ ΚΑΤΣΕΛΛΗ

Εφημερίδα Σημερινή
Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2007

Τελευταία διάβασα, σε συνέντευξη του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού Άκη Κλεάνθους, μεγαλεπήβολα σχέδια για «έξι πυλώνες πολιτισμού» (εφημ. Ο Φιλελεύθερος 2/7/07 σελ. 34) και είδα στην τηλεόραση τον κ. Κίκη Λαζαρίδη να περηφανεύεται για το Μέγαρο Πολιτισμού, που θα στοιχίσει εκατομμύρια (αρκετές δεκάδες από τα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλα από την τσέπη του φορολογούμενου Κύπριου πολίτη).Την ίδια στιγμή σε νοικιασμένο υπόγειο στη βιομηχανική περιοχή Στροβόλου λιώνουν τόμοι μοναδικών παλιών κυπριακών εφημερίδων και βιβλίων, που θα έπρεπε να συντηρούνται και να φυλάγονται ως κόρη οφθαλμού, διότι περιέχουν αναντικατάστατες πληροφορίες για το παρελθόν μας. Εφημερίδες του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνων και μοναδικά βιβλία της Κυπριακής Βιβλιοθήκης που δεν έχει τα προς το ζην, ούτε μπορεί να βάλει σωστές προτεραιότητες για να επιτελέσει σωστά τον προορισμό της.Ένα μεγάλο μέρος από τα χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Μέγαρο Πολιτισμού δόθηκαν με την προϋπόθεση πως αυτό το μέγαρο θα στέγαζε και την Κυπριακή (Εθνική) Βιβλιοθήκη, η οποία ηρωικά διαγράφηκε από το σχεδιασμό. Η στέγαση της Κυπριακής Βιβλιοθήκης κρίθηκε περιττή! (Αν αυτό δεν είναι ξεγέλασμα αυτών που έδωσαν τα λεφτά, δεν ξέρω τι είναι ξεγέλασμα).Εμείς εδώ θέλουμε μέγαρα πολιτισμού για πανηγύρια, τη μνήμη τι τη θέλουμε και τα βιβλία; Εδώ θέλουμε να πουμπουρίζουν οι τόποι από συναυλίες 15ης κατηγορίας, παναΰρκα χωρίς μνήμη, όχι σιωπηλές βιβλιοθήκες, που περιέχουν βιβλία για προγόνους και για πράξεις που θέλουμε να ξεχάσουμε και ερευνητές που να καταγράφουν βάσει πραγματικών στοιχείων το παρελθόν μας. Θέλουμε η πρωτεύουσα να γεμίσει μέγαρα εκθαμβωτικά, που να θαμπώνουν τον επισκέπτη (για να μη βλέπει τα πραγματικά μας χάλια και την κενότητά μας).Ο κύριος Υπουργός θέλει τους νέους πολιτισμένους, έτσι δηλώνει στη συνέντευξη που αναφέρθηκε πιο πάνω. Μα για να γίνει η νεολαία μας πολιτισμένη πρώτα πρέπει να μάθει να διαβάζει. Όχι να διαβάζει μόνο και μόνο τις γνωσιολογικές πληροφορίες για το δεδομένο επάγγελμα που θα εξασκεί ή εξασκεί, μα να μπορεί να διαβάζει και το πρόγραμμα του θεάτρου που θα τον μάθουμε να πηγαίνει να βλέπει και μετά να έχει την ικανότητα να πει σε μια καλοστημένη φράση τι είδε και ποια είναι η άποψή του. Αυτό προϋποθέτει η Κυπριακή Βιβλιοθήκη να προγραμματίζει μοντέρνα προγράμματα με τα οποία οι νέοι από την προδημοτική μέχρι το Λύκειο να μαθαίνουν να διαβάζουν βιβλία λογοτεχνικά, ιστορικά, φιλοσοφία, ποίηση... Αντί αυτού το Κράτος έχει την εθνική μας βιβλιοθήκη να ψυχομαχεί μέσα σε πλαίσια και νοοτροπίες προϊστορικές.Ένα δεύτερο που τονίζει ο Υπουργός είναι πως ο πολιτισμός μας μπορεί να γίνει και οικονομικά προσοδοφόρος. Όπως περίπου κάναμε και την κυπριακή φύση προσοδοφόρα με το «τουριστικό προϊόν». Τώρα θα προσπαθήσουμε να εισπράξουμε κάτι ανάλογο διαθέτοντας το «πολιτιστικό προϊόν» μας;Μπορεί να γίνει προσοδοφόρος και ο πολιτισμός μας και να χρησιμοποιηθεί ως «προϊόν» (με την καλή έννοια), όμως ο πραγματικός πολιτισμός μας. Όχι τα διάφορα θορυβώδη φεστιβάλ με τα εκκωφαντικά μεγάφωνα και οι κυπριακοί χοροί που χορεύονται μια φορά τη βδομάδα στα τουριστικά ξενοδοχεία (απαραίτητα και αυτά βεβαίως αλλά στην ώρα και στη θέση τους).Στη διοργάνωση παναϋρκών όντως έχουμε επίδοση, τα οργανώνουμε καλά και εισάγουμε και από το εξωτερικό συγκροτήματα και τα αναβαθμίζουμε (ή τα υποβαθμίζουμε) και ο κόσμος τρέχει, μια και σε αυτά περνά καλά χωρίς να σκέφτεται. Καταντήσαμε πια χώρα λωτοφάγων. Και το Κράτος τα επιχορηγεί πλουσιοπάροχα, ενώ για άλλα πιο σοβαρά πράγματα οι επιχορηγήσεις του δίνονται με το σταγονόμετρο. Π.χ. το Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών Κύπρου, ενώ άρχισε τόσο καλά, και παρήγαγε έργο που θα παραμείνει εσαεί, τώρα το βλέπω να υποβαθμίζεται.Πριν από τους πυλώνες, πριν από τα μέγαρα πολιτισμού, που και αυτά καλά και άγια είναι, το κυριότερο είναι να έχει η Κυπριακή Δημοκρατία μια εθνική βιβλιοθήκη που να διασώζει το παρελθόν της (αυτή τη στιγμή κάνει το αντίθετο, το καταστρέφει), να έχει υπό την εποπτεία της όλες τις άλλες κρατικές βιβλιοθήκες, σχολικές κ.λπ. Ώστε να γίνονται εξοικονομήσεις στην αγορά καινούργιου υλικού, να κάνει προγράμματα ώστε οι νέοι να μαθαίνουν να διαβάζουν (για να μπορούν να γράφουν και καμιά βιώσιμη έκθεση ιδεών). Μια εθνική βιβλιοθήκη που να εμπιστεύονται σε αυτήν οι πολίτες τις βιβλιοθήκες των προγόνων τους, που οι ίδιοι δεν ξέρουν που να τις βολέψουν και ένα σωρό άλλες λειτουργίες που αποτελούν τη βάση του πολιτισμού ενός κράτους. Κάτι ανάλογο της βρετανικής Βιβλιοθήκης.

Περί παραπλάνησης, υφαρπαγής υπογραφών και άλλων τινών...

2008-06-02T17:46:00.001+03:00

Διαβάζοντας στο Φιλελεύθερο ημερ. 27/04/08 ότι το Ίδρυμα Πολιτισμού Κύπρου χρειάστηκε «να περάσει σ’ αντεπίθεση» για κατηγορίες που δήθεν εκτοξεύονται συνεχώς εναντίον του σχετικά με το υπό σχεδιασμό "Μέγαρο Πολιτισμού", αναρωτηθήκαμε ειλικρινά τι πραγματικά εννοούν.

Απορήσαμε ειλικρινά γιατί μάλλον το αντίθετο συμβαίνει και οι μόνοι κατηγορούμενοι αυτή τη στιγμή είναι όσοι τόλμησαν να διαφωνήσουν σχετικά με τις ανάγκες την προτεραιότητα που δίνεται και την υπέρμετρη κλίμακα και το κόστος αυτού του έργου. Κατηγορούμενοι έγιναν όχι αυτοί που από το πουθενά βρέθηκαν να εισπράττουν από τα κρατικά ταμεία πέραν των 5 εκατομμυρίων Ευρώ για τις μέχρι τώρα «έρευνες και τις μελέτες» τους, αλλά όσοι πρωτοστατούν στην Παγκύπρια Κίνηση για τον Πολιτισμό περί δήθεν «παραπλάνηση, ανακρίβειες» και τέλος «υφαρπαγή υπογραφών».

Αυτό λοιπόν που έκανε τους «ταγούς του Πολιτισμού», υπεύθυνους του Μεγάρου αλλά και τους πέριξ αυτών (κατά ποδοσφαιρικά πρότυπα) οπαδούς τους και τους ανάγκασε να περάσουν στην «αντεπίθεση» – που ας σημειωθεί διεξάγεται σε πολλά επίπεδα - είναι η αυθόρμητη και άνευ ιδιοτέλειας συγγραφή, δημοσίευση και υπογραφή ενός κείμενου τον περασμένο Απρίλιο με θέμα επιφυλάξεις και προβληματισμούς για το υπερβολικό, το άνευ μέτρου, τεράστιο κόστος του έργου και τα κονδύλια που δόθηκαν και θα δοθούν στο μέλλον αλλά και καθεχρονικά, τη στιγμή που εκκρεμούν μεγαλύτερα σε σημασία και προτεραιότητα έργα για τα οποία η ΚΑΘΕ κυβέρνηση παραπέμπει στο ακαθόριστο μέλλον δηλώνοντας όπως πάντα οικονομική αδυναμία.

Η Κίνηση - και δεν είναι προσωπικό ή ατομικό θέμα αγαπητοί κύριοι του Ιδρύματος- δεν είχε καμιά επαφή με το Ίδρυμα γιατί απλά δεν έχει να κάνει με ιδιωτική πρωτοβουλία ή ιδιωτικά κονδύλια. Η Κίνηση απευθύνθηκε με τις ανακοινώσεις της αλλά και στις επαφές της με θεσμικά όργανα του κράτους, στους δημιουργούς, στους καλλιτέχνες, στους πολίτες αλλά και στους φορείς εκείνους που έχουν ευθύνη να στηρίζουν πολιτικές και έργα αξιολογημένα στη βάση του δημοσίου και κοινού συμφέροντος.

Ούτε από τοπικισμό ούτε από προσωπικά συμφέροντα και σίγουρα ούτε «από μιζέρια ατέλευτη» διακατεχόμαστε κ’ ας σταματήσουν επιτέλους οι ψίθυροι και τα παρά-συνωμοτικά σενάρια. Σε κανένα δεν περιποιούν τιμή, αντίθετα ...

Δεν ενδιαφέρουν την Κίνηση τα πρόσωπα. Με το δημόσιο, με τα κοινά ασχολήθηκε . Άσκησε κριτική με αφορμή το Μέγαρο όταν η ματαιοδοξία ταύτισης ατόμων με έργα κοστίζει εκατομμύρια όχι σε ιδιώτες αλλά στο δημόσιο, δηλαδή ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ τους πολίτες. Και είμαστε μέρος της περιβόητης Κοινωνίας των Πολιτών για την οποία τόσο νοιάζεται και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αφού λοιπόν προκαλούμαστε ότι παραπληροφορούμε ας μας ανακοινώσει το Ίδρυμα πόσα εκατομμύρια θα καταβάλει , δηλαδή θα πληρώσουμε όλοι εμείς, για τους μελετητές, αρχιτέκτονες και σχεδιαστές αυτού του έργου ;

Επειδή δε επιμένουν να μην θέλουν ν΄ αντιληφθούν, το ξαναλέμε: Δεν είμαστε ενάντια σ΄ ένα ισορροπημένο και σεμνό έργο του είδους. ΟΜΩΣ αντί να έχουμε φροντίσει για τα βασικά έργα πολιτιστικής υποδομής, να περηφανευόμαστε ότι το Μέγαρο θα είναι το μεγαλύτερο πολιτιστικό έργο υποδομής, ε... όχι κύριοι ναι διαφωνούμε και έχουμε κάθε δημοκρατικό δικαίωμα να διαφωνούμε.

Το ξαναλέμε, Κανείς μα κανείς κύριοι δεν θα είχε ένσταση σ’ ένα Μέγαρο 20-30 εκατομμυρίων, όσο δηλαδή θα κοστίσει περίπου και το κρατικό μας θέατρο, όσο κοστίζει περίπου και στην Αθήνα η αποκατάσταση και η αναδημιουργία του, ιστορικής αξίας, Εθνικού Θεάτρου.
Γιατί λοιπόν στο δικό μας τόπο - της έλλειψης του μέτρου- να πρέπει αυτό το έργο να κοστίσει τουλάχιστον πενταπλάσια;
Ή μήπως τα κονδύλια από τα διαρθρωτικά ταμεία δεν θα μπορούσαν να διατεθούν και για άλλα έργα και πάλι στον ίδιο χώρο; Έργα που περιμένουν στη σειρά από πολύ πιο πολλά χρόνια πρι;. Και καθόλου δεν διαφωνούμε με την ανάπτυξη του χώρου της Αρχιγραμματείας, με το άμετρο και βαρύγδουπο περιεχόμενο διαφωνούμε κύριοι...

«Τολμήσαμε» να θίξουμε θέματα καταστατικού του Ιδρύματος Πολιτισμού. Ας μας απαντήσουν λοιπόν και εδώ οι υπεύθυνοι στα συγκεκριμένα ερωτήματα αν αληθεύει για παράδειγμα ότι τα 10 μέλη στο Δ.Σ. του Ιδρύματος πρέπει να είναι άτομα εγνωσμένης αξίας και πολιτιστικής δράσης. Εμείς δεν διαφωνούμε με τους τεχνοκράτες, αντίθετα και τις ικανότητες τους εκτιμούμε και τη δράση τους όταν υπάρχει. Όμως το καταστατικό δεν μιλάει για τεχνοκράτες…

Ας μας εξηγήσουν ακόμα και τις διαδικασίες και πως έγιναν «αλλαγές χρήσης» από τις αρχικές πρόνοιες του καταστατικού λειτουργίας του Μεγάρου;

Ας μας απαντήσουν οι υπεύθυνοι του Ιδρύματος αφού πρόκειται για ένα χρηματοδοτούμενο από το δημόσιο, Ίδρυμα πώς και με ποιες δημοκρατικές διαδικασίες έχει διορισθεί ο εκτελεστικός διευθυντής του; Με διαδικασίες που επιβάλλονται για ένα κρατικό Ίδρυμα; Με ύπαρξη σχεδίων υπηρεσίας. Με απαιτούμενα σχετικά προσόντα και προϋπηρεσία σε ανάλογη θέση; Με σχετική διοικητική πείρα; Μετά από δημόσια προκήρυξη της θέσης, διαγωνισμό και με ευκαιρίες και σε άλλους πολίτες της Δημοκρατίας που κατέχουν τα ίδια ή και περισσότερα προσόντα να συν-διεκδικήσουν την τόσο σημαντική αυτή θέση; Ή «απλά» με τη μέθοδο του «αποφασίζουμε και διατάσσουμε»;

Ας μας εξηγήσουν γιατί κατά τις διάφορες δήθεν «ανοικτές συζητήσεις» δεν έχουν προσκληθεί έστω και μια φορά διευθυντές άλλων θεάτρων, σκηνών, ιδρυμάτων, πολιτιστικών χώρων, γιατί δεν ζητήθηκαν και δεν συζητήθηκαν οι εμπειρίες ανθρώπων από χώρους διαχείρισης πολιτιστικών γεγονότων;
Μήπως τόσα χρόνια δεν προϋπήρξε τίποτα; Μήπως το Ίδρυμα θα δημιουργήσει εξ υπαρχής τον Πολιτισμό σ αυτό τον τόπο; Μήπως ΟΛΟΙ οι Κύπριοι περίμεναν ως τώρα υπομονετικά να παρακολουθήσουν πολιτιστικά και καλλιτεχνικά γεγονότα με την εμφάνιση του Ιδρύματος;
Μάλλον σ΄ αυτή την παρθενογένεση πιστεύουν οι υπεύθυνοι του Ιδρύματος, κάτι που φάνηκε εξάλλου και από την «εκπληκτική» ( και … εκπληκτικά αφελή) έρευνα που ανακοινώθηκε και στην οποία να είστε σίγουροι θα επανέλθουμε.

Και τέλος ας πουν οι υπεύθυνοι του Μεγάρου , ποιοι είναι αυτοί τους οποίους επικαλούνται στα δημοσιεύματα τους ότι δήθεν έχουν «παραπλανηθεί» βλέποντας τις υπογραφές τους χωρίς τη θέληση τους κάτω από το κείμενο προβληματισμών για το Μέγαρο. Το κείμενο και οι υπογραφές δόθηκαν στη δημοσιότητα και βρίσκονται πέραν του ενός ένα μηνός στο διαδίκτυο. Τα ονόματα των μελών της Επιτροπής της Κίνησης μας είναι γνωστά. Γιατί κανείς δεν έχει επικοινωνήσει ζητώντας να διαγραφεί το όνομα του από τον κατάλογο;

Με αφορμή τη συζήτηση ή καλύτερα την έλλειψη συζήτησης για το Μέγαρο, γιατί αυτό αγαπητοί που στην πραγματικότητα συμβαίνει, τίποτα άλλο δεν είναι παρά η αδυναμία μιας ομάδας που με ισχύ διαχειρίζεται πολλά λεφτά να αντιληφθεί και ανεχθεί τη διαφορετική σκέψη και άποψη, τον διαφορετικό λόγο από αυτό που συνηθίζεται στα δικά τους δώματα.

Για αυτό και καταφεύγουν στην «αντεπίθεση», σε μια προσπάθεια φίμωσης με δημοσιεύσεις αλλά και μέσα από «υπόγειες διαδρομές» όπου κάθε αντίθετη άποψη προσωποποιείται και δαιμονοποιείται με απαράδεκτα για «ταγούς του πολιτισμού» κουτσομπολιά .
Κίνηση Πολιτών για τον Πολιτισμό

Οι όροι εντολής ενός Ιδρύματος Πολιτισμού στη χώρα του Ποτέ-Ποτέ

2008-05-28T09:36:00.000+03:00

Δια νόμου είναι το κατ’εξοχήν Ίδρυμα για προστασία και προβολή του πολιτισμού του τόπου. Στο Ίδρυμα αυτό υπάγεται η Εθνική Βιβλιοθήκη, η Εθνική Πινακοθήκη και το Εθνικό Κέντρο Ερευνών. Το Ίδρυμα έχει ένα Διοικητικό Συμβούλιο που απαρτίζεται από προσωπικότητες που έχουν δώσει έργο πολιτισμού στον τόπο και διορίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο. Είναι ένα ανεξάρτητο σώμα με δικό του προϋπολογισμό που υποβάλλεται και εγκρίνεται ετησίως. Το κάθε Τμήμα διοικείται από ένα Διευθυντή (τρεις τον αριθμό) που μετέχει στο Διοικητικό Συμβούλιο. Το ρόλο του γενικού συντονιστή ανάμεσα στα τρία βασικά μέρη του Ιδρύματος αναλαμβάνει ο Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος, μια ανεξάρτητη προσωπικότητα με σημαντικό έργο και γνώσεις στα θέματα του πολιτισμού.
Όλα τα τμήματα του Ιδρύματος συστεγάζονται σε περίοπτο χώρο στο κέντρο μιας πόλης και διαθέτουν όλες τις ανέσεις για τους καλλιτέχνες, ερευνητές που το χρησιμοποιούν, όπως καφετέριες και μικρά εστιατόρια. Είναι κατ’εξοχήν χώρος πεζοδρομοποιημένος με όμορφους χώρους πρασίνου και βλάστηση από εγχώρια φυτά, μικρές πλατείες κατάλληλα στεγασμένες που μπορούν να στεγάσουν και εκδηλώσεις ή υπαίθριες εκθέσεις. Απαγορεύεται η διακίνηση αυτοκινήτων εντός του χώρου του Ιδρύματος ενώ υπάρχει πρόνοια για άνετη στάθμευση σε υπόγειους χώρους. Καλό θα ήταν να υπάρχει η δυνατότητα ενός ξενώνα που να φιλοξενεί επιστήμονες και καλλιτέχνες που καλούνται κατά καιρούς από το Ίδρυμα για να συμβάλουν στον πολιτισμό.
Η Εθνική Βιβλιοθήκη στεγάζεται σε κτήριο του συμπλέγματος και ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές μιας σύγχρονης εθνικής βιβλιοθήκης που μετέχει πλήρως στη σύγχρονη τεχνολογία και είναι ανοικτή για το κοινό. Εκτός από το έργο της στον τομέα της βιβλιθηκοοικονομίας, η Εθνική Βιβλιοθήκη έχει σειρά παραρτημάτων που ασχολούνται αποκλειστικά με διάφορες πτυχές της ανθρώπινης δημιουργίας. Ένα ειδικό παράρτημα της Εθνικής Βιβλιοθήκης ασχολείται, παρακολουθεί και προωθεί την ανάπτυξη της Λογοτεχνίας στον τόπο. Ένα άλλο παράρτημα είναι αφιερωμένο στον κινηματογράφο, όπου είναι κατατεθειμένο σε οπτική μορφή το έργο όλων των Κυπρίων που ασχολήθηκαν με τον κινηματογράφο αλλά και διάφορα άλλα ντοκουμέντα που έχουν να κάνουν με τον κινηματογράφο. Ένα άλλο παράρτημα στεγάζει τη φωτογραφική δημιουργία των Κυπρίων, με αρχεία και καταλόγους όλων των Κυπρίων που ασχολήθηκαν με την τέχνη της φωτογραφίας.
Η Εθνική Πινακοθήκη στεγάζεται σε παραπλήσιο κτήριο κατάλληλα διαμορφωμένο για να δέχεται, να εκθέτει και να αποθηκεύει τους εικαστικούς και άλλους θησαυρούς του τόπου αλλά και τα έργα της σύγχρονης εικαστικής πρότασης που αποτελούνται από διάφορα υλικά και διάφορες τεχνοτροπίες. Η Εθνική Πινακοθήκη έχει αρχείο αφιερωμένο στην Ιστορία της Κυπριακής Τέχνης, όπου καταλογίζεται το έργο του κάθε Κύπριου καλλιτέχνη που σημάδεψε και σημαδεύει τον τόπο με το πέρασμά του. Τα έργα και τα στοιχεία του κάθε καλλιτέχνη είναι οπτικογραφημένα και διατίθενται σε πολλές μορφές για έρευνα. Η Εθνική Πινακοθήκη σε συνεργασία με τη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου και άλλους φορείς οργανώνει σεμινάρια, τάξεις, μαθήματα, παιδικά εργαστήρια και παράγει ένα εκδοτικό έργο για το πλατύ κοινό.
Τόσο η Εθνική Βιβλιοθήκη όσο και η Εθνική Πινακοθήκη, είναι υποχρεωμένες, δια του νόμου που διέπει την ύπαρξή τους, να παραδίδουν στο κοινό ετησίως μία έως δυο μεγάλες εκδηλώσεις/εκθέσεις με θέματα συναφή.
Το Κέντρο Ερευνών του Ιδρύματος Πολιτισμού μετέχει ενεργά με προγράμματα σε όλους τους τομείς της πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας διοργανώνοντας και επιχορηγώντας ειδικά ερευνητικά προγράμματα ιστορίας, λογοτεχνίας και παράδοσης, εικαστικής δημιουργίας, χορού, και όλων των άλλων συναφών θεμάτων. Είναι ο κατ’εξοχήν ζωντανός πυρήνας του Ιδρύματος Πολιτισμού, ένας ανοικτός χώρος διαλόγου ανάμεσα στους ανθρώπους του τόπου, αλλά και τους γείτονες λαούς και τους πολιτισμούς τους, ένα κέντρο που προσφέρει στην εκπαίδευση, προετοιμάζει τους πολίτες του αύριο, και εξυπηρετεί την κοινωνία ευρύτερα.
Αν αυτοί είναι οι όροι εντολής του δικού μας Ιδρύματος Πολιτισμού τότε όχι μόνο επικροτώ την ύπαρξή του αλλά και υπερθεματίζω για τη δημιουργία του το συντομότερο.

Άννα Μαραγκού

Το Παγκύπριο Γυμνάσιο μας χώρεσε όλους!

2008-05-28T09:33:00.001+03:00

Περί του Δ' Διεθνούς Κυπρολογικού Συνεδρίου ο λόγος. Οργάνωση και έργο για το οποίο πρέπει να υπερηφανεύεται η Εταιρεία Κυπριακών Σπουδών. Πέντε μέρες πολιτισμού και ιστορίας στο πάγκαλο Παγκύπριο Γυμνάσιο που στάθηκε άξιο να μας χωρέσει όλους! Και αρχαίους, και μεσαιωνικούς και σύγχρονους. Ένας χώρος ιστορικός με ψυχή και πνεύμα, διεθνούς κύρους καθηγητές στα θρανία, οι διαλέξεις στις διάφορες αίθουσες, στις τάξεις, ανάμεσα στα αγάλματα και τις επιγραφές, ανάμεσα στα ονόματα των αμούστακων παιδιών που μας χάρισαν την ελευθερία. Αυτό θα πει ζωντανός πολιτισμός. Παραδίπλα το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης, το Βυζαντινό Μουσείο, το ίδιο το μουσείο του Παγκυπρίου, ο Αης Γιάννης, λίγο πιο κάτω το Κέντρο Τεχνών, η Πύλη Αμμοχώστου, οι ανασκαφές που αποκαλύπτουν τη Βυζαντινή Λευκωσία. Ένα συνέδριο μέσα σε ένα χώρο που έσφυζε από ζωή και πολιτισμό. Όχι σε ένα άψυχο κτήριο νεοκυπριακό, αλλά ένα κτήριο με παρελθόν λαμπρό που πάλλεται, αίθουσες ταπεινές, που έζησαν αυτές τις μέρες τις πράξεις πολιτισμού των Κυπρίων, τις συζητήσεις, τις επιβεβαιώσεις, τις αμφισβητήσεις, τις προτάσεις, επί τέλους πέντε μέρες ουσίας για τι σημαίνει ιστορία, πολιτισμός, τέχνες και παράδοση.

Που το πάω; Ότι ο πολιτισμός είναι οι άνθρωποι, δεν είναι τα κτήρια και οι τόνοι μπετόν. Η στέγαση του Δ’ Κυπρολογικού Συνεδρίου στο Παγκύπριο Γυμνάσιο ήταν απόφαση σταθμός και από τις σημαντικότερες αποφάσεις που πήρε η Εταιρεία Κυπριακών Σπουδών, για τον απλούστατο λόγο ότι ενδιαφέρθηκε για το περιεχόμενο και την ουσία και όχι για το περιτύλιγμα. Επανέρχομαι στο θέμα του περιτυλίγματος με αφορμή τις αντιδράσεις για το Ίδρυμα Πολιτισμού, που φαίνεται ότι θα είναι ακόμη ένα περιτύλιγμα με δαντέλες και φιόγκους, αντί να είναι μια ουσιαστική στήριξη στα άτομα του πολιτισμού. Όπως για παράδειγμα αυτά τα άτομα που αποτόλμησαν ένα εγχείρημα όπως η οργάνωση ενός Διεθνούς Κυπρολογικού Συνεδρίου. Με προϋπολογισμό τις πενταροδεκάρες, και τις απίστευτες ιστορίες για την εξασφάλισή τους. Και ενώ άλλοι πασχίζουν για την επιβίωση, το κράτος προσφέρει εκατομμύρια (ως να τα είχε) για να κτίσει μπόλικο μπετόν, με αίθουσες πολλαπλών χρήσεων κενού περιεχομένου, που δεν έχουν πρόγραμμα, που δεν έχουν όραμα, που δεν έχουν σκοπούς (τουλάχιστον γνωστούς). Καληώρα όπως το μνήμα του Αγίου Νεοφύτου, λίγα συνέδρια, λίγη Αννούλα, καμπόσους γάμους, και βέβαια και πάνω από όλα αίθουσες για τα χλιδάτα δείπνα και τις δεξιώσεις που θα παραθέσει το κατά τα άλλα ‘πτωχόν’ κράτος μας στους άρχοντες της ΕΕ όταν με το καλό αράξουν στην Κύπρο το 2012! Αίθουσες που κτίζονται για να χωρούν τα πάντα, χωρίς προδιαγραφές, ενώ γνωρίζουμε ότι ένα θέατρο προϋποθέτει συγκεκριμένες προδιαγραφές που είναι πολύ διαφορετικές από αυτές μιας μουσικής παράστασης, και μια εκδήλωση χορού προϋποθέτει άλλες προδιαγραφές. Αίθουσες πανάκριβες, με ενοίκια εξωφρενικά, για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Αίθουσες τελικά που προορίζονται για άλλους, για τρίτους, όχι για μας και προπάντων όχι για να στεγάζουν τον ιδρωμένο και ασθμαίνοντα πολιτισμό μας και τους χρεοκοπημένους κύπριους καλλιτέχνες για τους οποίους ισχύει το αμίμητον κυπριακόν «ψουμίν έν έχουμεν, ρεπάνια γυρεύκουμεν. Ας είναι, τίποτα κρυπτόν υπό τον ήλιον της Κύπρου και εμείς θα προσπαθήσουμε να φωτίσουμε αυτή την περίεργη υπόθεση που λέγεται Ίδρυμα Πολιτισμού.

Άννα Μαραγκού
Πολίτης - 11/05/2008

Μέγαρο 10, 20, 30 ή 100 εκατομμυρίων ευρώ?

2008-05-14T11:11:00.000+03:00

Ακόμη κ’ αν δεχτούμε εκείνες τις φωνές που ισχυρίζονται ότι ένα μέγαρο με εξαιρετική υποδομή, ακουστική και άλλη, είναι απαραίτητο στην πρωτεύουσα πριν καν αρχίσουν τα έργα που αντικειμενικά αξιολογήθηκαν ως σαφώς πιο ουσιαστικά για την υποδομή του τόπου (Αρχαιολογικό Μουσείο, Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Πινακοθήκη, Κρατικό Αρχείο) παραμένει το κόστος των 100 τουλάχιστον εκατομμυρίων ευρώ του συγκεκριμένου έργου σκανδαλωδώς υπέρογκο.

Για σκοπούς σύγκρισης καταγράφουμε κονδύλια που απαιτήθηκαν ή προϋπολογίζονται για κάποια ανάλογα έργα υποδομής των τελευταίων χρόνων.

Θέατρο ΘΟΚ :19.000.000 ευρώ
Θέατρο ΣΚΑΛΑ : 2.000.000 ευρώ
Θέατρο Βλ. Καυκαρίδη : 3.000.000 ευρώ
Παλλάς (ανακαίνιση) : 1.700.000 ευρώ

Είναι άξιον απορίας γιατί το Κρατικό Θέατρο (ΘΟΚ) που ανεγείρεται βάσει επίσης σύγχρονων και υψηλών προδιαγραφών με 2 σύγχρονες αίθουσες χωρητικότητας 550 και 150 θέσεων, γραφεία, εκθεσιακό χώρο, φουαγιέ, βιβλιοπωλείο, εστιατόριο και καφετέρια κοστίζει τόσο πολύ λιγότερο.

Η Κίνηση Πολιτών για τον Πολιτισμό δεν αντιστρατεύεται έργα υποδομής. Οι προσωπικότητες που την υποστηρίζουν ακριβώς το αντίθετο υποδηλώνουν. Μοναδική έγνοια και κίνητρο της είναι η σωστή αξιολόγηση και αξιοποίηση των δυστυχώς ελάχιστων κονδυλίων για τον Πολιτισμό.

Ανακοίνωση της Επιτροπής της Κίνησης Πολιτών για τον Πολιτισμό σχετικά με το "Μέγαρο Πολιτισμού"

2008-05-08T10:23:00.001+03:00

Η Κίνηση Πολιτών για τον Πολιτισμό αποτελεί την οργανωμένη έκφραση της ανησυχίας ατόμων πέρα από πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες για θέματα πολιτισμού. Στη δημιουργία της Κίνησης στην οποία συμμετέχουν δημιουργοί, άνθρωποι των γραμμάτων και τεχνών, πολιτιστικοί παράγοντες και ευαισθητοποιημένοι σε θέματα πολιτισμού πολίτες του τόπου οδήγησε η απόφαση της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής για αποδέσμευση μεγάλου κονδυλίου (συνολικά μέχρι τώρα 3,800.000 Λ.Κ) για τις μέχρι σήμερα μελέτες του "Μεγάρου Πολιτισμού".

Με το υπόμνημα αυτό εκφράζουμε σοβαρές ενστάσεις και επιφυλάξεις για το έργο όπως έχει σχεδιαστεί και τροχιοδρομείται γιατί δεν έχει προηγηθεί καμιά έρευνα ή μελέτη που να τεκμηριώνει την αναγκαιότητα ανέγερσης ενός τέτοιου κτηριακού συγκροτήματος με αυτό το γιγαντιαίο μάλιστα κόστος.

Μας ανησυχεί επίσης το νομικό πλαίσιο αυτού του "Ιδρύματος Πολιτισμού" ,ποιος το ελέγχει, ποιος διορίζει, ποιος καθορίζει πολιτικές και αποφάσεις και σε ποιόν εν τέλει ανήκει ιδιοκτησιακά το όποιο έργο ανεγερθεί με πολλά εκατομμύρια σε κυβερνητική γη.
Διερωτόμαστε ταυτόχρονα για την απουσία στο σχεδιασμό του αρμόδιου Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού δημιουργού και εκφραστή μέχρι τώρα της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτιστικής πολιτικής.

Μας ανησυχεί το τροχιοδρομημένο αρχιτεκτόνημα του "Μεγάρου Πολιτισμού" τη στιγμή που ταυτόχρονα στη Λευκωσία αυξάνεται σημαντικά η υποδομή σε αίθουσες. Δίπλα από τα υφιστάμενα κτήρια των Δημοτικού θεάτρου Λευκωσίας και Στροβόλου για να αναφέρουμε μόνο τα μεγαλύτερα προστίθενται το Θέατρο του ΘΟΚ, το Σατιρικό Θέατρο, το αποκατεστημένο Παλλάς που θα είναι και η έδρα της Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου και άλλες μικρότερες αίθουσες στον ευρύτερο χώρο της Λευκωσίας.
Η δημιουργία αιθουσών 1200 και 500 θέσεων καθώς και αίθριου χώρου εκδηλώσεων μερικών χιλιάδων θέσεων για ορχήστρες, μπαλέτα και όπερες, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος, θα ήταν δικαιολογημένη αν οι υφιστάμενες αίθουσες δεν αρκούσαν για να χωρέσουν τα πλήθη των θεατών που κατακλύζουν(?) τα κονσέρτα της Συμφωνικής Ορχήστρας ή ακόμη και ορχηστρών από το εξωτερικό.
Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Η παντελής απουσία φορέων όπως το Κρατικό Μπαλέτο, ο Σύγχρονος Χορός, οι Κρατικές Μουσικές Σχολές και η Λυρική σημαίνει απλώς ότι οι αίθουσες αυτές θα υποδέχονται παραστάσεις - παραγωγές από το εξωτερικό. Άρα απλώς θα εισάγουν εκδηλώσεις τις οποίες το κράτος, δηλαδή οι πολίτες, θα επιχορηγούν γενναία. 'Η μήπως οι δημιουργοί του τόπου με τα ελάχιστα μέσα που διαθέτουν θα παρουσιάζουν δουλειές τους, σ' αυτές τις χλιδάτες αίθουσες έναντι ενοικίου - μερικών χιλιάδων ευρώ...
Οι ανάγκες πραγματικής και θεσμοθετημένης ενίσχυσης εστιών πολιτισμού, δημιουργών του τόπου, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, φορέων κ.λ.π. είναι πολύ μεγαλύτερες παρά η δημιουργία μια υποδομής σε χλιδάτες αίθουσες.

Μας ανησυχεί ακόμη η ευκολία με την οποία το κράτος θα διαθέσει 20 ή ακόμη 30 ή 40 εκατομμύρια ευρώ, ως συμπλήρωμα στα ευρωπαϊκά κονδύλια, την ίδια στιγμή που εκκρεμεί η πραγματοποίηση σειράς από ουσιαστικών έργων υποδομής, όπως μουσεία παντός είδους, πινακοθήκες, αρχεία, βιβλιοθήκες και άλλα πολλά, για να αποπερατωθεί ένα κτήριο θολού προσανατολισμού και στόχων, για το οποίο δεν υπάρχει καμιά μελέτη βιωσιμότητας, καμιά ένδειξη πως θα συντηρείται, πως θα καλύπτεται το κόστος λειτουργίας και διαχείρισης του.

Εκφράζουμε ακόμα τις επιφυλάξεις μας για την ανέγερση του δήθεν για να χρησιμεύσει ως συνεδριακό κατά την ανάληψη της Προεδρίας της Ευρώπης το 2012 από την Κύπρο. Μήπως επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη όπως με την κατασκευή του Συνεδριακού, του Αθλητικού Κέντρου Αγρού , του κλειστού Γηπέδου Σπύρου Κυπριανού και άλλων που παραμένουν κλειστά, αχρησιμοποίητα ή υπολειτουργούν. Και εν πάση περιπτώσει αν είναι συνεδριακός ο σκοπός του ή θα βοηθήσει στην τουριστική ανάπτυξη της Λευκωσίας τότε τα κονδύλια δεν πρέπει να αντληθούν από τα πάντα ελλειμματικά κονδύλια του πολιτισμού αλλά από άλλους αναπτυξιακούς πόρους.

Πιστεύουμε ότι πρέπει να προηγηθεί μια σοβαρή και τεκμηριωμένη μελέτη για τις ανάγκες του ταλαιπωρημένου πολιτισμού αυτού του τόπου, να ιεραρχηθούν σωστά, να στηριχτούν έργα ουσιαστικής υποδομής και κυρίως έργα που ν αντιστοιχούν στις κλίμακες και στα μεγέθη της χώρας μας.

Παρά τις επιφυλάξεις μας, κ' αναγνωρίζοντας τις δυσκολίες της ακύρωσης του έργου, προτείνουμε την προσαρμογή και διαφοροποίηση του έτσι ώστε αφενός ελαττώνοντας την κλίμακα του υφιστάμενου έργου και με τα ίδια κονδύλια πέρα από ένα προσαρμοσμένο στα μεγέθη και τις ανάγκες του τόπου Μέγαρο Μουσικής-γιατί στην ουσία αυτό προγραμματίζεται- ενταχθούν στο σχεδιασμό έργα όπως π.χ. Κρατική βιβλιοθήκη, Πινακοθήκη, Μουσείο σύγχρονης τέχνης,Κρατικό αρχείο κ.α. , έργα που η δημιουργία τους είναι επιβεβλημένη, έτσι ώστε να συναντώνται πραγματικές πολιτιστικές ανάγκες του τόπου και όχι το δήθεν lifestyle της εποχής μας.

Η Επιτροπή της Κίνησης Πολιτών για τον Πολιτισμό

Υπόμνημα για το Ίδρυμα και το Μέγαρο Πολιτισμού

2008-05-07T23:21:00.004+03:00

Κίνηση Πολιτών για τον Πολιτισμό

Στις 23/04/08 συστάθηκε στη Λευκωσία στη Δημοσιογραφική Εστία Κίνηση Πολιτών για τον Πολιτισμό, με στόχο ν’ αποτελέσει την οργανωμένη έκφραση ατόμων από τον ευρύτερο χώρο του Πολιτισμού πέρα από πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες.

Στην Κίνηση συμμετέχουν δημιουργοί, άνθρωποι των γραμμάτων και τεχνών, δημοσιογράφοι, πολιτιστικοί παράγοντες και ευαισθητοποιημένοι σε θέματα πολιτισμού πολίτες του τόπου οι οποίοι καταρχήν ανησυχούν για την αποδέσμευση μεγάλου κονδυλίου – πέραν των 5,000.000 Ευρώ για τα έξοδα και μελέτες του έργου του «Μεγάρου Πολιτισμού».

Οι κύριες ανησυχίες και επιφυλάξεις που εκφράστηκαν αφορούν στ’ ακόλουθα:

1. Η ευκολία με την οποία το κράτος διαθέτει εκατομμύρια ευρώ, ως συμπλήρωμα στα ευρωπαϊκά κονδύλια, την ίδια στιγμή που εκκρεμεί η πραγματοποίηση ουσιαστικών έργων υποδομής, όπως μουσεία παντός είδους, πινακοθήκες, αρχεία,αλλά και η θεσμοθετημένη κρατική επιχορήγηση δημιουργών κ’ εστιών

2. Αδιαφάνεια γύρω από το νομικό πλαίσιο του "Ιδρύματος Πολιτισμού". Από ποιο διορίζονται τα Μέλη του Δ.Σ. του, από ποιό ελέγχεται και από ποιο καθορίζεται η πολιτική και το περιεχόμενο του

3. Το ιδιοκτησιακό πλαίσιο του Μεγάρου το οποίο ανεγείρεται σε κυβερνητική γή

4. Η μη εμπλοκή του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού ως αρμόδιου για τα θέματα του πολιτισμού φορέα στο έργο

5. Ανυπαρξία έρευνας ή μελέτης για την αναγκαιότητα ανέγερσης μιας ακόμη υποδομής σε αίθουσες και χώρους στη Λευκωσία

6. Ο προορισμός του Μεγάρου για ορχήστρες, μπαλέτα και όπερες φανερώνει άγνοια των πραγμάτων στην Κύπρο και το καθιστά απρόσιτο για τους Κύπριους δημιουργούς

7. Μεγάλα κονδύλια από τον τομέα του πολιτισμού θα χρησιμοποιούνται απλώς για την εισαγωγή εκδηλώσεων από το εξωτερικό

8. Η λειτουργία του θα είναι οικονομικά δυσβάστακτη και εις βάρος ουσιαστικών εστιών πολιτισμού, δημιουργών του τόπου, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, πολιτιστικών φορέων κ.λ.π.

9. Η παντελής απουσία μελέτης βιωσιμότητας

10. Σύγχυση γύρω από το ρόλο και τη χρήση του, για τον πολιτισμό,την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον συνεδριακό τουρισμό ή άλλα που θα εμφανιστούν στην πορεία.
Η Κίνηση Πολιτών για τον Πολιτισμό ζητά την πλήρη διαφάνεια αναφορικά με το Ίδρυμα και τη λειτουργία του και προ(σ)καλεί όλους τους εμπλεκόμενους όπως λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω, εξετάσουν τις δυνατότητες αναπροσαρμογής του έργου του «Μεγάρου Πολιτισμού» σε κλίμακα και περιεχόμενο ανάλογα του τόπου μας. Αναγνωρίζοντας τις δυσκολίες της ακύρωσης του έργου,προτείνουμε την προσαρμογή και διαφοροποίηση του έτσι ώστε, αφενός ελαττώνοντας την κλίμακα του υφιστάμενου έργου με τα ίδια κονδύλια ενταχθούν στο σχεδιασμό του «Μεγάρου Πολιτισμού» έργα όπως π.χ. Κρατική βιβλιοθήκη, Πινακοθήκη, Μουσείο σύγχρονης τέχνης,Κρατικό αρχείο κ.α. , έργα που η δημιουργία τους είναι επιβεβλημένη, έτσι ώστε να συναντώνται πραγματικές πολιτιστικές ανάγκες του τόπου και όχι το δήθεν lifestyle της εποχής μας .

H Επιτροπή για την Κίνηση: Αλέξης Μιχαηλίδης, Άννα Μαραγκού, Γεωργία Ντέτσερ, Κώστας Καυκαρίδης, Μελίτα Κούτα, Μιχάλης Καρακατσάνης και Μιχάλης Παπαευαγόρου

Ερώτημα προς τους δημιουργούς του Μεγάρου και προς όλους τους αρμόδιους:

2008-05-02T18:00:00.001+03:00

Έχει γίνει περιβαλλοντική μελέτη για το Μέγαρο, όπως επιβάλλει ο νόμος , ή είναι πάλι η γνωστή παροιμία «δάσκαλε που δίδασκες»;

Σχόλια πολιτών

2008-05-02T17:51:00.008+03:00

Alex Helakis:
Well , I am not signing this petition. This petition is pure fear against progress. The megaron politismou is necessary and all of you are just a gang of untalented people. Give us a break at last

Νικόλας Θεοφάνους, PA & Live Event Producer:Διαφωνώ με την δημιουργία Μεγάρου. Όλα τα άλλα Κέντρα Πολιτισμού τα έχουμε δημιουργήσει και μας μάραναν τα Μέγαρα τώρα...Πάντως εγώ σκέφτηκα μόλις άκουσα ότι θέλουμε να κτίσουμε "Μέγαρο Πολιτισμού", ότι πάλι προσπαθούμε να αντιγράψουμε την Ελλάδα, με γελοίο όμως τρόπο, για να δείχνουμε σε όλους πόσο επαρχιώτες νιώθουμε και πόσο κόμπλεξ κατωτερότητας έχουμε...

Νίκος Γεωργιάδης: Με την ίδια δαπάνη για άλλες πολιτιστικές δράσεις/ ενέργειες/ επενδύσεις/ δραστηριότητες μπορούν να γίνουν θαύματα στον πολιτισμό. Το ότι το 80\% θα προέλθει από την ΕΕ δεν είναι επιχείρημα αφού αυτό το ποσό το στερήθηκαν άλλα έργα.

Κυριάκος Π.Κυριάκου, Βιβλιοπώλης: Επιτέλους, μια διαμαρτυρία που ενώνει τους ανθρώπους της πολιτιστικής προσφοράς!

Jacqueline Owen, Board of Dancecyprus: The opinion of the Board of Directors of Dancecyprus is:
* We respect the work of the people involved in funding and building the beautiful and impressive buildings.
* We are worried that not enough attention is being paid, by all concerned, to the funding of the artists who will perform in these buildings.
* We are concerned at the lack of attention to ballet.

Τάκης Φέκκος: Το κόστος είναι εξωπραγματικό για τα κυπριακά δεδομένα

Masis der Parthogh - δημοσιογράφος: Τι θέλουμε το "Μέγαρο Πολιτισμού" όταν τα δημοτικά θέατρα σε όλες τις πόλεις, ΘΟΚ και άλλοι θεσμοί χρειάζονται τη βοήθεια μας; Ας μετακινηθεί σε αυτό το χώρο το νέο κτίριο της Βουλής αντί στο Λόφο Αγ Γεωργίου (πρώην ΠΑΣΥΔΥ) όπου απειλούνται τα αρχαία, ίσως τα πιο σημαντικά ευρήματα της Αρχαίας Λευκωσίας (Λευκοθέα, Ασπέλια, Λήδρα, κλπ.)

Καλάθια και Μέγαρα

2008-04-30T09:07:00.001+03:00

Κάτι θα ήξεραν οι πρόγονοί μας και μας κληροδότησαν τη σοφή εκείνη λαϊκή ρήση που λέει «όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι». Έγινε ένα με το χέρι μας το μικρό καλάθι από τα πολλά κεράσια που ακούμε χρόνια τώρα, τη μια ότι θα γίνουμε περιφερειακό κέντρο ιατρικών υπηρεσιών, κόμβος υψηλής τεχνολογίας, γέφυρα που θα ενώνει τη Μέση Ανατολή με την Ευρώπη, θα μετατραπούμε, λέει, σε παράδεισο επενδύσεων, θα κάνουμε εκείνο, θα κάνουμε τούτο, τόσα πολλά θέλουμε να κάνουμε, που δεν βρήκαμε χρόνο για να δούμε ότι δεν έχουμε νερό. Εν πάση περιπτώσει, θυμηθήκαμε το μικρό καλάθι ακούγοντας όλα αυτά τα εντυπωσιακά για το τεράστιο Μέγαρο Πολιτισμού που θα φτιάξουμε, το «ύψιστο πολιτιστικό έργο» όπως το χαρακτήρισαν κάποιοι από τους εν δυνάμει διευθυντές του, και απορούμε στ' αλήθεια, εάν τον πολιτισμό σ' αυτό τον τόπο, τον μετράμε με τον όγκο, με τα τετραγωνικά ή με τη χλιδή, όπως κάνουν και οι ιεράρχες μας, που την πίστη, όπως αυτοί την αντιλαμβάνονται, τη μετρούν με το μάρμαρο και το χρυσάφι. Ας αφήσουμε όμως κατά μέρος τους ιεράρχες μας (καιρό έχει να τσακωθούν έπαθαν κάτι άραγε;) κι ας επανέλθουμε στο θέμα μας, δηλαδή το μικρό καλάθι και το μεγάλο Μέγαρο Πολιτισμού. Λοιπόν, μόνο μια ερώτηση έχουμε και θα χαρούμε αν βρεθεί ένας από τους θιασώτες του έργου να μας την απαντήσει: Ποιος θα συντηρήσει όλο αυτό το μεγαθήριο που θα μας κοστίσει πέραν των εκατόν εκατομμυρίων ευρώ μόνο για να το κτίσουμε; Τόσο πολύ πολιτισμό παράγουμε που θα τον στεγάσουμε εκεί μέσα; Ή μήπως θα έχει την τύχη πολλών άλλων μεγάλων έργων που έμειναν στα μισά του δρόμου και τα φορτώθηκε το κράτος, που ποτέ δεν έκανε κάτι της προκοπής, με μέτρο και με προγραμματισμό που θα το κάνουν βιώσιμο; Aφού τόσο πολύ τον αγαπούμε τον πολιτισμό, γιατί με όλα αυτά τα εκατομμύρια δεν στηρίζουμε πολλές μικρότερες προσπάθειες, από τις οποίες βγαίνει ο αυθεντικός πολιτισμός, ο οποίος, όπως όλες οι αληθινές αξίες, δεν περιορίζεται σε τετραγωνικά και δεν αποτιμάται σε χρήμα. Ας το ξανασκεφθούν, λοιπόν οι άρχοντές μας και δη οι προερχόμενοι από την Αριστερά.

Γιάννης Αντωνίου
yiannis.antoniou@phileleftheros.com
(Φιλελεύθερος 16/04/2008)

Νερό δεν έχουμε, μέγαρο θέλουμε

2008-04-30T09:05:00.002+03:00

Ο Πολιτισμός δεν θέλει μέγαρα για να ευδοκιμήσει είναι αλήθεια. Κανένα από τα σπουδαία έργα που παρήχθηκε ανά τους αιώνες δεν παρήχθηκε σε χλιδάτο περιβάλλον. Οπόταν και η ομάδα πολιτών που εκφράζει τις ανησυχίες της στην επένδυση 100 εκατομυρίων στη δημιουργία ενός μεγάρου, δεν έχει άδικο. Με 100 εκατομμύρια θα μπορούσαν να γίνουν πολλά πράγματα τα οποία να καλλιεργούν μακροπρόθεσμα μια πολιτιστική κουλτούρα, μια αυθεντική παιδεία. Αυτό που είναι περίεργο είναι το ότι το μέγαρο πολιτισμού τροχιοδρομείται χρόνια τώρα. Δημιουργήθηκε ένα σώμα με αποκλειστικό στόχο να χειρίζεται τα του μεγάρου, στεγάστηκε σε παλιά κυβερνητικά κτίρια που ανακαινίστηκαν για το σκοπό αυτό, κηρύχθηκε διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός, βγήκαν τα αποτελέσματα, παρουσιάστηκαν δημόσια και ποτέ δεν εκφράστηκε μια σοβαρή εμπεριστατωμένη διαφωνία, κάποιος προβληματισμός. Εκφράζεται τώρα που ζητείται η αποδέσμευση τριών και βάλε εκατομμυρίων για τις αμοιβές των μελετητών και την κάλυψη διάφορων εξόδων που έχουν γίνει ή που γίνονται. Με άλλα λόγια εκφράζεται τώρα που ήδη έχει δαπανηθεί ένα σημαντικό ποσό για ένα έργο που ζητείται να μην προχωρήσει. Και τα επιχειρήματα που τίθενται είναι ορθά στην πλειονότητα τους. Ορθή είναι κι η απορία, πόσο θα στοιχίζει η λειτουργία του μεγάρου και ποιος θα την αναλάβει. Ωστόσο, θα πρέπει προς δημόσια συζήτηση να τεθεί κι ένα άλλο ζήτημα: Γιατί πάντα αντιδρούμε στα μισά του δρόμου; Πόσα έχουν ξοδευτεί μέχρι σήμερα τόσο για το μέγαρο όσο και για άλλα έργα που έφτασαν σ' ένα σημείο και δεν προχώρησαν ποτέ; Και τι καλύτερο άλλοθι για την οποιαδήποτε κυβέρνηση να επικαλεστεί τις αντιδράσεις και να παγιοποιήσει ακόμα ένα έργο και χαλάλι τα όσα έχουν ξοδευτεί μέχρι σήμερα. Υ.Γ: Μέγαρο και πολιτισμός είναι δυο αντιφατικά νοήματα. Όταν ακούμε μέγαρο φανταζόμαστε κυρίες με τουαλέτες, αυτές που συνήθως βλέπουμε στις κοσμικές σελίδες, να εισέρχονται σε χλιδάτες αίθουσες για να ακούσουν ότι νάναι, φτάνει που είναι στο μέγαρο. Ο πολιτισμός χρειάζεται πιο σεμνές λέξεις να τον συνοδεύουν.

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου
(Φιλελεύθερος 15/04/2008)

Σοβαρά ερωτηματικά για το «Μέγαρο Πολιτισμού»

2008-04-29T08:46:00.004+03:00

Ο "ΟΜΙΛΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ" (ΟΠΕΚ) ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ:

Σοβαρά ερωτηματικά για το «Μέγαρο Πολιτισμού»
Απαιτείται διάλογος και διαφάνεια

Η αδογμάτιστη διαλεκτικότητα, η διαφάνεια και η σύγχρονη ορθολογιστική πολιτική στην αντιμετώπιση δημόσιων ζητημάτων, αποτελούν το γνώμονα τοποθέτησης του ΟΠΕΚ για όλα τα θέματα. Τα ζητήματα πολιτισμού – όταν μάλιστα συναντώνται με τεράστιες οικονομικές δαπάνες – δεν μπορούν και δεν πρέπει να αποτελούν εξαίρεση.

Ως ΟΠΕΚ εκφράζουμε την έντονη ανησυχία μας για τα όσα διαδραματίζονται γύρω από το «Μέγαρο Πολιτισμού», για τους εξής λόγους:
Ø Εκταμιεύονται ήδη σημαντικά ποσά από τα κρατικά ταμεία, για αμοιβές και μελέτες για ένα έργο του οποίου ο σχεδιασμός και η φύση είναι ακόμη απροσδιόριστα.
Ø Πρόκειται για ένα έργο κόστους πέραν των 100 εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία δεν είναι σαφές από ποιον θα καταβληθούν, ούτε και ποιος φορέας θα αναλάβει τα σημαντικά έξοδα συντήρησής του.
Ø Πέρα από το κόστος και τις εκταμιεύσεις, είναι επίσης απαράδεκτα ομιχλώδης η προοπτική διαχειριστικής ευθύνης. Σε ποιον θα ανήκει το «Μέγαρο Πολιτισμού» και ποιος θα το διαχειρίζεται; Πρόκειται για ιδιωτική υπόθεση με κρατικά όμως κονδύλια;

Η υπόθεση του «Μεγάρου Πολιτισμού» αποτελεί κλασικό δείγμα απουσίας ολοκληρωμένης πολιτιστικής πολιτικής στην Κύπρο του 2008. Η μοναδική χώρα της Ευρώπης χωρίς Κρατική Βιβλιοθήκη, χωρίς σύγχρονο Μουσείο και Κρατική Πινακοθήκη, χωρίς στέγη για τις Τέχνες και τους επίσημους φορείς τους, αδυνατεί ακόμη και να σχεδιάσει με ορθολογιστικό τρόπο και στη βάση χρονοδιαγραμμάτων μια πολιτιστική πολιτική, για να καλύψει τα τεράστια κενά και να καταστήσει εφικτά τα πιο μεγάλα. Πολύ φοβόμαστε ότι η υπόθεση του «Μεγάρου Πολιτισμού» θα αποδειχθεί μια ανορθολογιστική προσπάθεια να κτιστεί το ρετιρέ, πριν μπουν τα θεμέλια.

Αναγνωρίζουμε τη λογικής της απόκτησης ενός μεγάλου πολιτιστικού κέντρου στην πρωτεύουσα της χώρας, όπως συμβαίνει σε ανεπτυγμένα κράτη. Αυτό όμως σε καμιά περίπτωση δε θα πρέπει να αποτελεί άλλοθι τόσο για αδιαφανείς διαδικασίες, όσο και για συνέχιση της απουσίας πολιτικής που να ενισχύει τους υφιστάμενους πολιτιστικούς φορείς και τις αντίστοιχες ανάγκες – της πρωτεύουσας, των άλλων πόλεων και της περιφέρειας. Εξάλλου, σε όλες τις χώρες στις οποίες υπάρχουν και λειτουργούν κεντρικά πολιτιστικά μέγαρα, αναπτύσσεται παράλληλα μια προβληματική για το είδος του πολιτισμού που η λειτουργία τους προωθεί, τις ελιτιστικές τάσεις και παρενέργειες στην παραγωγή του πολιτιστικού αγαθού, και γι’ αυτό γίνονται γενναιόδωρες κινήσεις αντισταθμιστικής τόνωσης των άλλων χώρων και «περιοχών» του πολιτισμού.

Καλούμε το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού να δώσει άμεσα στη δημοσιότητα το σχεδιασμό και τις μελέτες σκοπιμότητας του έργου. Το ΥΠΠ οφείλει να απαντήσει με ουσιαστικές κινήσεις, μέσα από διαδικασίες διαφάνειας και με πειστικό, ολοκληρωμένο σχεδιασμό πολιτιστικής πολιτικής, στις δικαιολογημένα έντονες ανησυχίες γύρω από το όλο ζήτημα. Από την πλευρά μας, ως ΟΠΕΚ, δεσμευόμαστε να προωθήσουμε πρακτικές διαλόγου γύρω από το θέμα, ώστε ανοιχτά και με τη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών, να έρθουν στην επιφάνεια όλες οι σχετικές πληροφορίες και να αντιπαραβληθούν οι διαφορετικές απόψεις. Μόνο αυτού του είδους οι διαδικασίες διασφαλίζουν σοβαρές πιθανότητες να λαμβάνονται σοβαρές αποφάσεις

Απορίες...

2008-04-23T15:15:00.001+03:00

Διαβάζουμε από την "Ιδρυτική Πράξη του Ιδρύματος Πολιτισμού Κύπρου"

6. (1) Το Ίδρυμα διοικείται από
Διοικητικό Συμβούλιο που θα
αποτελείται από έντεκα (11) μέλη, τα
οποία θα διορίζονται όπως
καθορίζεται πιο κάτω:

(α) Ο Πρόεδρος του Διοικητικού
Συμβουλίου θα διορίζεται από το
Υπουργικό Συμβούλιο.

(β) Πέντε από τα μέλη του Διοικητικού
Συμβουλίου θα διορίζονται από το
Υπουργικό Συμβούλιο και θα
προέρχονται από το χώρο των
Γραμμάτων, των Τεχνών, της Επιστήμης ή
είναι πρόσωπα με ειδικές γνώσεις και
αναγνωρισμένη πείρα σχετική με τους
σκοπούς του Ιδρύματος.

(γ) Πέντε από τα μέλη του Διοικητικού
Συμβουλίου θα διορίζονται από το
Υπουργικό Συμβούλιο από κατάλογο
υποψηφίων που υποβάλλει ο Πρόεδρος
του Διοικητικού Συμβουλίου, οι οποίοι
θα προέρχονται από το χώρο των
Γραμμάτων, των Τεχνών, της Επιστήμης ή
είναι πρόσωπα με ειδικές γνώσεις και
αναγνωρισμένη πείρα σχετική με τους
σκοπούς του Ιδρύματος".

Ερώτηση 1

Για τον Πρόεδρο του ΔΣ δεν απαιτείται κανένα προσόν καμιά γνώση του πολιτισμού?

Ερώτηση 2

Πόσα από τα Μέλη του Δ.Σ. προέρχονται από το χώρο των Γραμμάτων, των Τεχνών, της Επιστήμης ή είναι πρόσωπα με ειδικές γνώσεις και αναγνωρισμένη πείρα σχετική με τους σκοπούς του Ιδρύματος".

Χωρίς σχόλιο ...

Πάμε Μέγαρο;

2008-04-23T15:13:00.002+03:00

Ο πιτσιρίκος έμαθε πως η Λευκωσία θα αποκτήσει Μέγαρο Πολιτισμού και δεν μπορεί να κρύψει τον ενθουσιασμό του.

Μέγαρο Πολιτισμού θα αποκτήσει επιτέλους η Λευκωσία, αφού ολοκληρώθηκε ο διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός, νικητής του οποίου είναι ο sir Michael Hopkins, έπειτα από ομόφωνη απόφαση της Διεθνούς Κριτικής Επιτροπής. Το Ίδρυμα Πολιτισμού Κύπρου αποφάσισε να αναθέσει σε βρετανικό οίκο την ανέγερση του Μεγάρου Πολιτισμού, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τον σωτήριο ρόλο που έπαιξε επί σειρά ετών η Μεγάλη Βρετανία, ώστε να αποφευχθεί η διχοτόμηση της Κύπρου αλλά και η τουρκική εισβολή.

Το Μέγαρο Πολιτισμού κρίνεται απαραίτητο για την Κύπρο γιατί θα δημιουργηθεί ένας ιδανικός χώρος συναυλιών που θα μπορεί να φιλοξενεί τους Κύπριους τραγουδιστές, οι οποίοι δεν θα χρειάζεται να μεταναστεύουν πια στην Ελλάδα και να ταλαιπωρούνται στα μπουζουκομάγαζα με τους μεθύστακες, την καπνούρα και τις γαρδένιες. Η ανέγερση του Μεγάρου θα πρέπει να γίνει σε χρόνο ρεκόρ, ώστε, αν η Ευρυδίκη κερδίσει τον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον, να υπάρχει ένας αξιοπρεπής χώρος που να μπορεί να φιλοξενήσει αυτόν τον κορυφαίο πολιτιστικό θεσμό της Ευρώπης.

Ο Micael Hopkins είναι παγκοσμίως γνωστός για τα αρχιτεκτονικά του δημιουργήματα όπως, για παράδειγμα, το σπίτι του Αϊ Βασίλη στο Σύνταγμα και τις περίτεχνες νεροτσουλήθρες της Μυκόνου.

Από τον διαγωνισμό για την ανάθεση του έργου αποκλείστηκαν οι Κύπριοι αρχιτέκτονες αν και είχαν την πολύ ωραία ιδέα το Μέγαρο να φτιαχτεί από καλαμάκια, πλαστελίνη και συνδετήρες, ενώ δεν απέκλειαν και τη χρήση τσιμεντόλιθων βουτηγμένων σε λουκουμόσκονη. Παρ’ όλα αυτά, για την πραγμάτωση του αρχιτεκτονικού σχεδίου ο οίκος Hopkins θα συνεργαστεί στην Κύπρο με το αρχιτεκτονικό γραφείο Βάρδας, Αναγνωστόπουλος και Καρούζος.

Στην πρόταση του Michael Hopkins προβλέπονται κενοί χώροι ανάμεσα στα επιμέρους κτήρια του Μεγάρου, ώστε η υψηλή κοινωνία της Λευκωσίας να φτάνει με το αυτοκίνητο μέχρι την είσοδο της αίθουσας και να μην χρειάζεται να ξεποδαριάζεται για να ακούσει μια βαρετή ορχήστρα που θα σου παίρνει τ’ αυτιά.

Ο χώρος όπου θα ανεγερθεί το Μέγαρο Πολιτισμού θα ενωθεί με το πάρκο του Πεδιαίου και, όσοι θεατές δεν αντέχουν τις ισχυρές πολιτιστικές δόσεις, θα μπορούν να κάνουν πικ νικ κάτω από τα δέντρα ή μια ωραία ποδηλατάδα για να στρώνουν και οι γάμπες.
Επίσης προβλέπεται δημιουργία υπαίθριου αμφιθεάτρου ειδικά για τους μανιώδεις καπνιστές με καλλιτεχνικές ανησυχίες, αν και το κάπνισμα θα επιτρέπεται και μέσα στις αίθουσες γιατί, αν κλείσεις έναν θεριακλή μέσα σε μια αίθουσα να ακούει συμφωνική μουσική για δυο ώρες χωρίς να μπορεί να καπνίσει, είναι ικανός από τα νεύρα του να ξεπαστρέψει όλη την ορχήστρα.

Εξαιτίας του υψηλού ποσοστού καπνιστών που υπάρχει στην Κύπρο, το υπουργείο Πολιτισμού σκέφτεται να καλεί μόνο καλλιτέχνες που καπνίζουν σαν αράπηδες ή άλλους που έχουν ήδη καρκίνο.

Τα κτίρια του Μεγάρου Πολιτισμού θα φτιαχτούν από φυσικά υλικά, όπως η άμμος, τα χαλίκια και το λάδι. Ο φυσικός φωτισμός θα επιτευχθεί με διαφανή πλαστικά που θα έχουν τρύπες αλλά και κουρελούδες με αραιή πλέξη, για να φεύγει η κάπνα και να μην ντουμανιάζει όλος ο τόπος.

Το Μέγαρο Πολιτισμού Κύπρου θα φιλοξενεί κρατικές και ιδιωτικές εκδηλώσεις, ενώ, κάθε φορά που θα μπουκάρουν οι Ισραηλινοί στον Λίβανο, θα μετατρέπεται αυτομάτως σε χώρο φιλοξενίας μεταναστών – υπολογίζεται πως, αν τους στριμώξεις λίγο, στο Μέγαρο μπορούν να κοιμηθούν στρωματσάδα τουλάχιστον δέκα χιλιάδες Λιβανέζοι.

Η μεγάλη αίθουσα θα είναι κατάλληλη για συναυλίες συμφωνικής μουσικής και παραστάσεις όπερας και Καραγκιόζη - τους χειμερινούς μήνες θα μετατρέπεται εύκολα σε παγοδρόμιο, ενώ τους καλοκαιρινούς θα μπορεί να γίνεται ένα ωραιότατο ενυδρείο με χταπόδια, φώκιες και πιγκουίνους.

Η μικρή αίθουσα θα μπορεί να φιλοξενεί μικρά μουσικά σύνολα και χορευτικές ομάδες αλλά, παράλληλα, και τα κορυφαία ευρωπαϊκά τσίρκα με τους ακροβάτες, τους ελέφαντες και τα λιοντάρια. Σε περίπτωση πυρηνικού ολέθρου, έχει προβλεφθεί οι αίθουσες να βυθίζονται αυτόματα σαράντα χιλιόμετρα μέσα στο έδαφος και να μετατρέπονται σε πυρηνικά καταφύγια.

Αρκετοί αναρωτιούνται για την αναγκαιότητα ενός τέτοιου μεγαλεπήβολου και ακριβού έργου – με δεδομένη την ισχνή πολιτιστική πραγματικότητα της Κύπρου – αλλά ξεχνούν πως το νησί κατακλύζεται από χιλιάδες τουρίστες. Αν οι καλλίγραμμες τουρίστριες επιδείξουν ενδιαφέρον για τα καλλιτεχνικά δρώμενα στο Μέγαρο Πολιτισμού, ίσως καταφέρουν να τραβήξουν ως εκεί τους επίδοξους ντόπιους εραστές τους, ώστε να τους εκπολιτίσουν πριν τις κουτουπώσουν.

Πιτσιρίκος
"Ο Φιλελεύθερος" - 15/04/07

Ο πολιτισμός μιας χώρας δεν χωράει σε μέγαρα...

2008-04-21T14:51:00.001+03:00

Ασφαλώς και Θα ήταν καλύτερα να είχαμε ασχοληθεί δημόσια ενωρίτερα με το έργο του Μεγάρου Πολιτισμού , να είχαμε προκαλέσει πιο έγκαιρα μια ανοικτή συζήτηση, γιατί προβληματισμοί και επιφυλάξεις υπήρχαν εδώ και πολύ καιρό, όχι μόνο ανάμεσα σε ανθρώπους του πολιτισμού αλλά και σε κρατικούς φορείς, βουλευτές, κόμματα κ’ άλλους. Λίγο όμως μια προνομιακή υποστήριξη που το έργο έδειχνε ν’ απολαμβάνει, λίγο η δυσκολία ν΄ασκηθεί δημόσια κριτική στον μικρό μας τόπο και αρκετά η ελπίδα ότι μια νέα περίοδος για τα πολιτιστικά πράματα του τόπου θα άρχιζε με την αλλαγή της κυβέρνησης, οδήγησε στη σημερινή κατάσταση.
Βεβαίως και θα ήταν καλύτερα να μην είχε προχωρήσει η διαδικασία του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού και η εκπόνηση των σχεδίων. Όμως δεν είναι το πρώτο έργο ούτε στην Κύπρο, ούτε στο εξωτερικό που έστω και καθυστερημένα,ακυρώνεται αλλάζει ή και διαφοροποιείται έτσι, ώστε να συναντήσει τις πραγματικές ανάγκες ενός τόπου.

Σημασία έχει ν΄αντιληφθούν όλοι την πραγματική ανησυχία μας για ένα έργο που τίποτα και κανένας δεν δικαιολογεί την κλίμακα, τον όγκο και το κόστος του τόσο στην ανέγερση όσο και στη συντήρηση, διαχείριση και βιωσιμότητα του. Ένα έργο που θα κοστίσει πολλαπλάσια από ότι το Κρατικό θέατρο, θα έχει ετήσια κρατική επιβάρυνση εκατομμυρίων, για να προσθέσει στο πολιτιστικό τοπίο της πρωτεύουσας χώρους διοργάνωσης εκδηλώσεων, όσο σημαντικές και να είναι αυτές, όσο εξαιρετικών προδιαγραφών, είναι πολύ φυσικό να προκαλεί προβληματισμό, ενίοτε και οργή αφού για χρόνια εκκρεμούν τόσα πολλά και σοβαρά έργα υποδομής, ενέργειες και δράσεις πολιτιστικές, μια σφαιρική αναθεώρηση εν τέλει της πολιτιστικής μας πολιτικής.

Είναι άξιον απορίας γιατί η πολιτεία να ενισχύει ένα έργο με τεράστια για τα κυπριακά δεδομένα κονδύλια, παρά τα αναμφίβολα σημαντικά ευρωπαϊκά κονδύλια, τη στιγμή που μια μεγάλη σειρά από έργα ουσιαστικής πολιτιστικής υποδομής χρόνια περιμένουν για να πραγματοποιηθούν. Όταν τα μουσεία αυτής της χώρας λόγω έλλειψης κονδυλίων χρήζουν άμεσης αναβάθμισης και η επίσκεψη στο Δημοτικό θέατρο της Πάφου σε γεμίζει ντροπή, όταν τα έργα Κυπρίων ζωγράφων βρίσκονται στοιβαγμένα σε αποθήκες και όλα αυτά γιατί τα κονδύλια και οι προϋπολογισμοί του κράτους δεν αρκούν , ναι έχουμε πιστεύω κάθε δικαίωμα έστω καθυστερημένα, να εκφράζουμε επιφυλάξεις για την απορρόφηση από τον κρατικό προϋπολογισμό τέτοιων γιγαντιαίων κονδυλίων.

Τέτοια γιγαντιαία κονδύλια αντί για την ανέγερση και μόνο ενός Μεγάρου θα μπορούσαν ενδεχομένως να διατεθούν για ένα Πολιτιστικό Πάρκο στο κέντρο της πρωτεύουσας με Κρατική βιβλιοθήκη, Πινακοθήκη, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και τόσα άλλα. Σ΄ένα τέτοιο πολιτιστικό τοπίο και μία και δύο αίθουσες εκδηλώσεων υψηλών προδιαγραφών θα μπορούσαν να δημιουργηθούν χωρίς να προκαλούν με την έλλειψη του μέτρου.

Ας επαναδιατυπωθεί λοιπόν αυτό το έργο, χρησιμοποιώντας τους τεράστιους οικονομικούς του πόρους για να εντάξει σ΄αυτό έργα πραγματικής και αναγκαίας υποδομής.

Ο πολιτισμός δεν χρειάζεται πολυτέλεια, αντίθετα έχει ανάγκη το μέτρο και τη σεμνότητα για να αναδειχθεί. Δεν είναι οι χλιδάτες αίθουσες και τα θεάματα υψηλού κόστους που ανεβάζουν το πολιτιστικό επίπεδο μιας χώρας. Μια σύγχρονη πολιτιστική πολιτική δημιουργεί πολλές μικρότερες εστίες δημιουργίας, υποδομές για ανάπτυξη και δημιουργία έργου αλλά και τις προϋποθέσεις διευκόλυνσης της πρόσβασης του θεατή στους πολιτιστικούς χώρους.

Τα υπερβολικά, τα πολυτελή και πολύπλοκα κτίσματα μόνο δέος προκαλούν στον απλό θεατή/ πολίτη, κρατώντας τον δυστυχώς έξω από αυτά.

Γεωργία Ντέτσερ
Απρίλιος 21, 2008

Ένα προφητικό κείμενο από το παρελθόν

2008-04-21T13:54:00.004+03:00

Παρατηρήσεις για το Μέγαρο Μουσικής Αθήνας

Γράφονται και θα γραφτούν (ελπίζω) πολλά ακόμα για το «Μέγαρο Πολιτισμού». Αντί να επαναλάβω επιχειρήματα και αναμένοντας όπως όλοι κάποιες απαντήσεις από αρμόδιους και μη, επέλεξα και αντιγράφω αποσπάσματα από ένα άκρως ενδιαφέρον άρθρο του Βασίλη Αγγελικόπουλου στην Καθημερινή (2/5/2004) για το δικό τους Μέγαρο Μουσικής, την δόξα του οποίου ζήλεψαν και οι δικοί μας του εδώ Μεγάρου. Είναι άκρως «ενδιαφέροντα » όσα το κείμενο σημειώνει:

1) (…) Σε ποιον ανήκει το Μέγαρο Μουσικής; Στο Ελληνικό Δημόσιο που το χρηματοδοτεί ή στα πρόσωπα που το διαχειρίζονται; Το ερώτημα εγείρεται οξύτερο τον τελευταίο καιρό, μετά την αποπεράτωση της υπόγειας επεκτάσεως των κτιρίων, συνολικού όγκου 7.000 κ.μ., και τη συνεχιζόμενη ροή χρήματος από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους.(…)
2) (…) Είναι αυτονόητο (σε οποιοδήποτε άλλο κράτος στον κόσμο) ότι πρώτα στεγάζεις, στερεώνεις, εφοδιάζεις τους βασικούς σου μοχλούς παραγωγής μουσικής παιδείας και πολιτισμού, που είναι κατά κύριο λόγο η Οπερα και η Ορχήστρα σου, το Ωδείο και η Mουσική Aκαδημία σου, και κατόπιν προχωρείς σε οποιεσδήποτε άλλες «κινήσεις».
3) (…) «Δεν γίνεται να αναπτυχθεί ποτέ σε καλλιτεχνικό συγκρότημα αξιώσεων μια όπερα που έχει εκ των προτέρων να ανταγωνιστεί μέσα στην ίδια πόλη ένα άλλο καταπληκτικό κτίριο, που ανεβάζει μάλιστα όπερες, προικοδοτημένο πολύ νωρίτερα και πολύ περισσότερο απ’ ό,τι η ίδια» λέει βαθύς γνώστης των διεθνών μουσικών πραγμάτων.
4) (…) Η κραυγαλέα όμως αντίφαση της χρηματοδότησης από το κράτος ενός «πολυδύναμου κέντρου μουσικής» με τέσσερις αίθουσες και μάλλον ασαφή πολιτιστικό στόχο, τη στιγμή που όχι απλώς παραμένουν άστεγα, αλλά παλεύουν να επιβιώσουν τα δύο κύρια κρατικά συγκροτήματα μουσικού πολιτισμού (τα οποία τώρα κινδυνεύουν να πληγούν ακόμη πιο βαθιά από τη δραστηριότητα του Μεγάρου), βάζει επιτακτικά επί τάπητος ένα μεγάλο ζήτημα: Tι είδους πολιτισμό παράγει το Μέγαρο;
5) (…)«Θα έχουμε την απάντηση αν σκεφτούμε κατ’ αρχάς τι είναι το Μέγαρο» επισημαίνει ένας από τους συνομιλητές μας. «Δεν παράγει, πουλάει πολιτιστικά προϊόντα. Δεν δημιουργεί πολιτισμό, αλλά καταναλωτές πολιτισμού». «Όλοι όμως ξέρουμε», παρατηρεί άλλος, «ότι, ιστορικά, μοχλοί δημιουργίας, καλλιέργειας και αύξησης του κοινού δεν είναι τα κτίρια ούτε οι μεταπράτες της τέχνης. Eίναι τα ανθρώπινα σύνολα – ορχήστρες, θίασοι, ομάδες χορού. Τι είναι, λ.χ., το “Μουζίκ Φεράιν” της Βιέννης; Είναι ένα κέλυφος, σπουδαίο κέλυφος. Το κοινό όμως της μουσικής δεν το φτιάχνει το κέλυφος. Το φτιάχνει η Φιλαρμονική της Βιέννης, η οποία κατοικεί, θερμαίνει και δίνει ψυχή στο κέλυφος αυτό».
6) (…)«Στην Ελλάδα όμως έχει γίνει μια αντιστροφή των αξιών», παρατηρεί. «Kαι νομίζουμε ότι μπορούν οι κτιριακές υποδομές να λειτουργούν στο κενό, χωρίς να θερμαίνονται από το χνώτο σταθερών ενοίκων. Ότι μπορούν να λειτουργούν σαν φεστιβάλ, σαν κέντρο διερχομένων, και μάλιστα πάσης φύσεως διερχομένων, στο πλαίσιο μιας καθαρά μεταπρατικής λογικής κι ενός φαντασμαγορικού πολυσυλλεκτισμού. Άλλο πράγμα όμως είναι το αποτέλεσμα αυτού του αχταρμά και άλλο ο πολιτισμός που αναπτύσσεται σε βάθος χρόνου μέσα από τη σχέση μιας ορχήστρας, ενός θιάσου, μιας ομάδας χορού, με το κοινό. Γιατί το κοινό εκπαιδεύεται μαζί μ’ εκείνον που το εκπαιδεύει, όχι χώρια. Κανένα κοινό στον κόσμο δεν το ωρίμασαν οι μετακλήσεις, οι ξένες ορχήστρες, οι ξένες όπερες, οι ξένοι θίασοι. Το κοινό μιας πόλης ανεβαίνει μαζί με τα καλλιτεχνικά συγκροτήματα της πόλης του. Τα δικά του. Tα εκ των σπλάχνων του».
7) (…)Από την άποψη αυτή η «πολιτιστική προσφορά» του Μεγάρου, όποια κι αν είναι, είναι πολύ λιγότερο σημαντική από αυτήν που θα υπάρξει αν στηριχτούν γενναία και αποφασιστικά οι καλλιτεχνικοί οργανισμοί του τόπου. (…)Το ζήτημα είναι όμως τι θέλουμε ως χώρα: πολιτισμό ή καταναλωτές πολιτιστικών εκδηλώσεων, δηλαδή πυροτεχνημάτων; H Eλλάδα προκρίνει κι εδώ, όπως στην οικονομία, όχι τον παραγωγό, το δημιουργό, το σπορέα, τον καλλιεργητή, αλλά τον μεταπράτη. Αυτόν τον πολιτισμό θέλουμε;».
8) (…)Tο κοινό δημιουργείται. “Δεν είναι αυτό πολιτισμός. «Tο αληθινό κοινό δημιουργείται», παρατηρεί συνομιλητής μας, «όταν κάτι, κάποιος μ’ αυτό που κάνει, το παρακινεί να παρακολουθεί και να μετέχει. Όταν υπάρχει κάποιος Κουν που κάτι κάνει, κάποια ορχήστρα, ένας θίασος, μια ομάδα χορού, ένας Βογιατζής, μια Ομάδα Εδάφους, μια όπερα που προσπαθεί. Διότι το κοινό συνομιλεί και εισπράττει το χνώτο. Εκτίθεται στο ενδεχόμενο της δόνησης που προκαλεί κάθε συνάντηση. Mια συναυλία, μια παράσταση, είναι μια συνάντηση. Aλλάζει ο αέρας γύρω μας. Γιατί εμείς οι καλλιτέχνες αέρα παράγουμε. Αυτό φτιάχνουμε. Αλλάζουμε τον αέρα, το χώρο και το χρόνο των ανθρώπων. Eμείς το φτιάχνουμε αυτό, δεν το φτιάχνουν μόνα τους τα υλικά, τα κελύφη».

Και αυτό ακριβώς περιμένουμε από την Πολιτεία: να προσέξει και να στηρίξει επιτέλους τους καλλιτεχνικούς οργανισμούς, δηλαδή τους ανθρώπους. Όχι να τους εγκαταλείπει γυμνούς, ενώ από την άλλη δημιουργεί υπερσύγχρονα, αλλά εν πολλοίς «άδεια», κελύφη.

επιλογή και αντιγραφή
(χωρίς σχόλια)
Αντώνης Γεωργίου
ageorg@cytanet.com.cy

Ένα, δύο, τρία... χιλιάδες Μέγαρα!

2008-04-21T11:09:00.004+03:00

Ο Ουαλός θεωρητικός της τέχνης Raymond Williams, το 1961 αναφερόμενος στη σχέση του κράτους με τον πολιτισμό έκανε ένα διαχωρισμό ανάμεσα στην «ορθή» (proper) πολιτιστική πολιτική και την πολιτιστική πολιτική ως «επίδειξη» (display). Συγκεκριμένα όσον αφορά την «επιδεικτική» στάση της πολιτείας απέναντι στον πολιτισμό ο Williams σημειώνει ότι αυτή χωρίζεται σε δύο υποκατηγορίες. Η πρώτη αφορά πρακτικές που έχουν ως στόχο την «εθνική ανάταση» (national aggrandizement) και συχνά συνοδεύονται από επίθετα όπως «μεγαλειώδες», «λαμπρό», «μεγαλοπρεπές», «επιφανές» κ.ά. Η δεύτερη έχει να κάνει με μια «οικονομική υπεραπλούστευση» (economic reductionism) η οποία εμφανίζεται σε επιχειρηματικές προτάσεις οι οποίες αναφέρονται όλο και συχνότερα σε μια δήθεν εκλογίκευση των δημόσιων επενδύσεων για τον πολιτισμό, προτάσσοντας συχνά ως επιχείρημα την επίδραση που θα έχουν στην οικονομική ανάπτυξη ενός κράτους επενδύσεις τέτοιου βεληνεκούς, ξεχνώντας (;) όμως να αναφέρουν τη ασφυκτική εξάρτηση τους από στενούς επιχειρηματικούς κύκλους. Αξίζει να αναφέρομε ότι σήμερα καμία από αυτές τις πρακτικές δεν αναγνωρίζεται ως πρέπουσα αφού διαστρεβλώνουν, αντί να ενισχύουν τον ορθό – ή ιδεατό – ρόλο της πολιτείας στην πολιτιστική αρένα, ο οποίος θα πρέπει να αφορά την υποστήριξη των δημοκρατικών διαδικασιών στην τέχνη, την κουλτούρα και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας.

Αυτά το 1961 στην Αγγλία… Εμείς εδώ όμως, «εις γην εναλίαν Κύπρον» έχουμε αποδείξει προ πολλού ότι ουδέποτε χρειαστήκαμε τους «ξένους» να μας υποδείξουν τι πρέπει να κάνουμε, τι ξέρουν αυτοί άλλωστε… Το έχουμε αποδείξει αδιαφορώντας παντελώς για την Έκθεση εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου της Ευρώπης που ετοιμάστηκε στα πλαίσια του προγράμματος αξιολόγησης εθνικών πολιτιστικών πολιτικών στο οποίο (οικειοθελώς) συμμετείχε η Κύπρος, η οποία ακριβώς μας συμβούλευε να αφήσουμε την μεγαλομανία και να ασχοληθούμε με πιο πρακτικά και ουσιώδη ζητήματα του πολιτισμού όπως η ενίσχυση της εγχώριας πολιτιστικής παραγωγής, η ενδυνάμωση των σχέσεων μεταξύ κοινού και καλλιτεχνών και η καταπολέμηση του ελιτισμού που πολλές φορές μας χαρακτηρίζει. Εμείς όμως προχωράμε προς την δόξα μονάχοι… Ας φτιάξουμε λοιπόν το Μέγαρο και ας ευελπιστούμε ότι αυτή τη φορά θα έρθει και ο παίδαρος…

Μιχάλης Καρακατσάνης
karakatsanism@gmail.com

Περί «Μεγάρου Πολιτισμού» και Πολιτισμού

2008-04-20T21:59:00.003+03:00

Μέσα στον περασμένο χρόνο, 2007, από την τακτική εβδομαδιαία μου στήλη στις εφημερίδες « Κυπριακό Ποντίκι» και «Επικαιρότητες» της Λεμεσού υπό τύπο αλληλογραφίας με τον τέως «πολυχρονεμένο άρχοντα» του τόπου Τάσσο Παπαδόπουλο» ασχολήθηκα επανειλημμένα και με το υπό δημιουργία «Μέγαρο Πολιτισμού» λέγοντας του ανάμεσα σε άλλα:
… «Μήπως τα «Μέγαρα Πολιτισμού» αποτελούν μια αρχοντοχωριάτικη, μεγαλομανή «πολιτιστική» βιτρίνα για να καλύψουμε το ρακένδυτο κορμί του πολιτισμού μας και των άπειρων αναγκών του;
Χωρίς να αξιολογούμε τις ανάγκες μας αυτές να προγραμματίζουμε τις προτεραιότητες μας, να επιμερίζουμε δίκαια και ισόποσα τις κατά τόπους αυτές ανάγκες στη σωστή διαχείριση της πολιτισμικής μας παραγωγής και κληρονομιάς;» ( 8/2/07)

… «Για να σοβαρευτούμε όμως και λίγο πολυχρονεμένε μου. Θυμάσαι τι σου έλεγα στο περασμένο μου γράμμα για τον πολιτισμό;
Για να σου το θυμίσω: «Ελέχθη από κάποιον (και το προσυπογράφω) πως ο πολιτισμός δεν είναι το επιδόρπιο είναι το κυρίως πιάτο στη ζωή μας. Και πως πολιτισμός είναι και η παραγωγή έντιμης και σύγχρονης πολιτικής. Ας κρατήσουμε λοιπόν από τις συμπεριφορές του χθες, δείγματα έστω, ήθους και καλής αισθητικής πετώντας τα, όλο και χειρότερα αναπαραγόμενα, υποπροϊόντα, εισηγμένων ξένων συρμών και νοοτροπιών.»
Θυμάσαι επίσης πριν μερικούς μήνες όταν εξάγγελλες το μεγαλεπήβολο και αρχοντοχωριάτικο εκείνο … «project» το συνάδον μέσα στο γενικότερο σύγχρονο κυπριακό πνεύμα νοοτροπιών τύπου, «la folie de grandeur» και «megalomania; Περί των Μεγάρων Πολιτισμού των πολλών πολλών δεκάδων εκατομμυρίων λιρών; Σου έλεγα λοιπόν μεταξύ άλλων:
«Θα αναγείρουμε το μεγαλύτερο Μέγαρο Πολιτισμού στον κόσμο! Σε μια χώρα με την μικρότερη παραγωγή Πολιτισμού στην Ευρώπη λέω εγώ και ας με διαψεύσουν.»
Όχι μόνο δεν με διάψευσε κανένας άρχοντα μου αλλά ήρθε δυστυχώς το τελευταίο ευρωβαρόμετρο (αχ και να μ’ άκουγες και καμιά φορά έγκαιρα!) ΝΑ ΜΕ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ, ότι από πολιτισμό βρισκόμαστε στον πάτο της Ευρώπης! Μαζί με την Ελλαδίτσα μας! ( χέρι χέρι πάμε σε όλα αυτά ). Και μιλάμε βέβαια για παραγωγή, δημιουργία και πολιτισμικές δραστηριότητες. Όχι για Μέγαρα και Παλάτια! Και δεν φταίει η έλλειψη Μεγάρων και Παλατιών αν δεν πάμε θέατρο, δεν διαβάζουμε βιβλία, δεν πάμε σε βιβλιοθήκες, στα μουσεία και τις πινακοθήκες (ούτε καν σ αυτά τα λίγα και φτωχά που έχουμε). Τελευταίοι σε όλα! Πρώτοι όμως σε άππωμα και καύχημα για το πολιτισμικό και το κοσμοπολίτικο μας επίπεδο! Και γι αυτά όμως επίτρεψε μου να αμφιβάλλω και πάλιν κι ας με διαψεύσει κάποιος και πάλιν!

Στην Κύπρο του 21ου αιώνα, αυτήν των developpers και των νεόπλουτων ληστών του χρηματιστηρίου μόνη αξία που ισχύει είναι ο εύκολος και γρήγορος πλουτισμός και μόνη φιλοσοφία το, «για πράττε για μετάπραττε για πού την Κύπρο φύε» 2 Νοεμβρίου 2007

Τα λόγια αυτά είναι σήμερα πολύ πιο επίκαιρα παρά ποτέ…

Τίτος Κολώτας

Τα Σώματα και τα Μέγαρα

2008-04-19T13:47:00.002+03:00

Βλέπετε, κάτω από τον ανελέητο ήλιο της Κύπρου τίποτα δεν μπορεί να μείνει κρυμμένο. Αργά ή γρήγορα η “νεφελώδης” κατάσταση που επικρατεί γύρω από την ύπαρξη και τη δράση (sic) του Μεγάρου Πολιτισμού έχει ενοχλήσει φορείς, θεσμούς, οργανώσεις και άτομα που έχουν άμεση σχέση με το αγαθό που λέγεται Πολιτισμός. Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Σίγουρα ο πολιτισμός χρειάζεται στήριξη, χρειάζεται στέγη, χρειάζεται μέριμνα και καθημερινή φροντίδα. Ουδείς αμφισβητεί τον επίσημο και ουσιαστικό ρόλο του κράτους, της σπονδυλικής στήλης, αν θέλετε, στο ταλαιπωρημένο σώμα του πολιτισμού. Η Κύπρος, ελέω γεωπολιτικής θέσης, βρίσκεται εδώ και αιώνες στο επίκεντρο διαφόρων πολιτισμών και έχει μια μοναδική ικανότητα (την είχε σίγουρα μέχρι και τον 20ό αιώνα) να αφομοιώνει επεμβάσεις και τάσεις που προέρχονται από τους γύρω χώρους. Η παραγωγή ενιαίου πολιτισμικού λόγου και έργου από αρχαιότατων χρόνων είναι και συναρπαστική και εντυπωσιακή για μια τόσο μικρή επιφάνεια γης. Σήμερα, καλούμαστε να συμμαζέψουμε και να στεγάσουμε και να προβάλλουμε το έργο των Κυπρίων για τους τελευταίους 37 αιώνες. Και όχι μόνο. Καλούμαστε να το συντηρήσουμε ζωντανό και ανέπαφο για τις επόμενες γενιές, που θα κληθούν αργά ή γρήγορα να καταλάβουν πού την «πατήσαμε» και πού την «κάναμε». Δηλαδή η γενιά μας έχει κληθεί για να φέρει σε πέρας ένα έργο διαχρονικό, που ξεκινά και ως γνωστικός οδοστρωτήρας καλύπτει κομμάτι-κομμάτι όλες τις εκφάνσεις του πολιτισμού. Το έργο αυτό δεν επιδέχεται ούτε καιροσκόπους ούτε ραβδοσκόπους. Προχωρεί μέσα στο χρόνο και στο χώρο, καλύπτοντας όλους του τομείς, πότε με πέπλο προστασίας, πότε με πέπλο προβολής. Δεν σταματά ούτε σε εκλογές, ούτε σε δημοψηφίσματα, ούτε σε ανομβρίες, ούτε σε τυφώνες. Προχωρεί αγκαλιάζοντας ότι πιο πολύτιμο έχει παράξει το μυαλό και το χέρι των Κυπρίων. Τότε και τώρα. Δύσκολο εγχείρημα και για να πετύχει δεν χρειάζεται μόνο προγραμματισμός και οικονομική ευμάρεια. Πάνω από όλα χρειάζεται επιστημονική γνώση και ειδίκευση, κατάρτιση και εμπειρία, όχι μόνο του δικού μας μικρού χώρου, αλλά και του ευρύτερου, του Ευρωπαϊκού, του Μεσογειακού και του Μεσανατολικού, προς τον οποίο ρέπουμε ως φυλή. Όχι μόνο σήμερα, αλλά και παλιά, πολύ παλιά, όταν ο βασιλιάς της Αιγύπτου ο Αμενοφίς ο τέταρτος προσφωνούσε τον βασιλιά της Αλάσιας ως «αδελφό». Συνεπώς, ένα σωστά ευνομούμενο κράτος καταρτίζει ένα πρόγραμμα πολιτισμού σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες και τις δυνατότητές του. Το πρόγραμμα αυτό όμως είναι αποτέλεσμα μιας τεράστιας και επίπονης ομαδικής εργασίας που προηγείται. Αφού μελετηθεί το σύνολο του πολιτισμού από γνωστικούς και οι επιστημονικά καταρτισμένους, αξιολογούνται και αρχειοθετούνται οι ανάγκες και οι προτεραιότητες και προτείνετε ένα σύγχρονο πρόγραμμα πολιτισμού που καλύπτει το σύνολο της νήσου, αλλά και το σύνολο του σώματος του πολιτισμού. Αυτό συνεπάγεται την δημιουργία μιας αρχής – αφού το σύνταγμα μας δεν μας επιτρέπει ένα Υπουργείο Πολιτισμού – με κύρος και αναγνώριση η οποία θα έχει τον πρώτο λόγο. Έτσι λειτουργεί ένα σύγχρονο «σοφό» κράτος.

Σήμερα συζητείται ένα Μέγαρο, του οποίου μόνο η οικοδόμηση ξεπερνά τα 100 εκατομμύρια, ένας οργανισμός χωρίς ξεκάθαρους στόχους και σκοπούς, χωρίς να τεκμηριωθεί η αναγκαιότητα του, χωρίς μια μελέτη βιωσιμότητας, χωρίς να υπάρχει η απαραίτητη διαφάνεια στη στελέχωση, στη διαχείριση. Ενώ το σύνολο σώμα του κυπριακού πολιτισμού ψωμοζεί, επαιτεί, φθείρεται, χάνεται και ξεπουλιέται...

Άννα Μαραγκού

Πολιτιστικό Μέγαρο

2008-04-19T13:33:00.002+03:00

Είμαι ένας από αυτούς που έχουν υπογράψει την ανακοίνωση του Συντονιστικού Συμβουλίου Πολιτιστικών Φορέων Λεμεσού για το Μέγαρο Πολιτισμού. Με το σημείωμά μου αυτό θέλω να εκφράσω κάποιες απορίες μου σχετικά με το Μέγαρο από κάποια δημοσιεύματα στον τύπο τις τελευταίες μέρες.

Δεν αντιδρώ μόνο για το πολυδάπανο του έργου (100 εκατομμύρια ευρώ, που μέχρι να τελειώσει θα φτάσει τα 200 εκατομμύρια) αλλά για το γεγονός ότι ένας ιδιώτης και συγκεκριμένα ο Κίκης Λαζαρίδης εδώ και χρόνια έχει ένα ευφάνταστο σχέδιο να δημιουργήσει ένα Μέγαρο Πολιτισμού παρόμοιο με το Μέγαρο Μουσικής του Λαμπράκη στην Αθήνα. Το σχέδιό του το παρουσίασε στον Κληρίδη αλλά απερρίφθη για διάφορους λόγους (ίσως κόστους ή και προεκλογικών σκοπιμοτήτων). Μετά το παρουσίασε στον Τάσσο Παπαδόπουλλο, που σαν στενός φίλος του και όχι μόνον, το αποδέχτηκε και το προώθησε για δικούς του λόγους. Ίσως για ανυπαρξία έργων πολιτιστικής υποδομής επί διακυβερνήσεώς του, ίσως η μεγάλη τους φιλία, ίσως η βοήθεια στην προεκλογική εκστρατεία, του έδωσε το πράσινο φως, γήν και ύδωρ… για να προχωρήσει. Ως εδώ καλά. Αν ο πολυεκατομμυριούχος Κίκης Λαζαρίδης έβαζε μερικά εκατομμύρια για το Μέγαρο, άν έκανε το ίδιο και ο επίσης πολυεκατομμύριούχος Τάσσος Παπαδόπουλος και παρακαλούσαν να συνδράμουν και μερικοί φίλοι τους από το κλάπ των κυπρίων εκατομμυριούχων και στο τέλος ερχόταν και η Κυβέρνηση να βοηθήσει, τότε θα είχαμε τελειωμένο σήμερα το Μέγαρο. Και θα τους θαυμάζαμε! Αλλά δυστυχώς οι εκατομμυριούχοι της Κύπρου δεν βγάζουν εύκολα χρήματα από την τζέπη τους για τον Πολιτισμό!

Μας αναφέρει η διεύθυνση του Μεγάρου ότι βρήκαν τα 80 εκατομμύρια Ευρώ από τα διαρθρωτικά κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα υπόλοιπα 20 θα τα δώσει το Κράτος. Το ποσό των 80 εκατομμυρίων προέρχεται από το επιχειρησιακό πρόγραμμα αειφόρου ανάπτυξης και αν το Μέγαρο δεν γίνει τα λεφτά θα χαθούν. Εμείς γνωρίζουμε από ανώτερους λειτουργούς της Κυβέρνησης πως τα διαρθρωτικά ταμεία είναι 170 εκατομμύρια για 7 χρόνια και τα 80 θα πάνε στο Μέγαρο αντί στους τομείς για τους οποίους προορίζονταν.

Τώρα επί της ουσίας. Έχω ιδίαν γνώσην, σαν διευθυντής του Πολιτιστικού Κέντρου Βλαδίμηρος Καυκαρίδης, που από δεκαετίας κτίζεται σε χαλίτικο, που μας παραχώρησε η Κυβέρνηση στην Αγλαντζιά, και ευελπιστούμε να τελειώσουμε φέτος. Ζητούμε κι εμείς από χρόνια τώρα ένα μικρό κονδύλι από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να τελειώσουμε επι τέλου ένα έργο που ξεκινήσαμε να σχεδιάζουμε από το 1989 επί διακυβερνήσεως Βασιλείου. Ζητήσαμε μόνο 100.000 Κ.Λ. Αλλά η απάντηση ήταν αρνητική. Για 19 χρόνια τρέχουμε από γραφείο σε γραφείο, από Υπουργείο σε Υπουργείο, κάναμε εκατοντάδες τηλεφωνήματα, είδαμε Προέδρους, Υπουργούς, Βουλευτές. Στείλαμε χιλιάδες επιστολές σε οικονομικούς παράγοντες, όπως στον Κίκη Λαζαρίδη, ο οποίος μας απάντησε ότι δεν μπορούσε να μας δώσει σαν Λαίκή, τότε, Τράπεζα 1000 Κ.Λ. διότι θα έχτιζε το δικό του Μέγαρο!

Εφόσον θα δοθεί η γη και όλο το κεφάλαιο από το Κράτος τότε γιατί να το διαχειρίζεται ένας ιδιώτης και όχι το Κράτος μέσω του Φορέα Πολιτισμού που παέι να λειτουργήσει, επί τέλους, τώρα, επί Προεδίας Δημήτρη Χριστόφια.

Το μέγα ερώτημά μου είναι γιατί δεν δίνονται τα 18 εκατομμύρια στον ΘΟΚ, που για 6 χρόνια έχει έτοιμα σχέδια για να κτίσει το Κρατικό Θέατρο. Και το πιο σημαντικό. Ο ΘΟΚ από το 1972 παράγει το πιο σημαντικό πολιτιστικό έργο στο μικρό μας νησί. Ο Κίκης Λαζαρίδης και ο κάθε Κίκης τί πολιτιστικό έργο έχει να επιδείξει; Το Σατιρικό Θέατρο από το 1983 που δημιουργήθηκε από τον αείμνηστο Βλαδίμηρο Καυκαρίδη έχει να επιδείξει εξίσου σημαντικό έργο. Και τα άλλα θέατρα, φορείς, καλλιτέχνες που προσφέρουν έργο εντός και εκτός Κύπρου – αυτοί πρέπει να βοηθηθούν.

Είναι τρομερό να δίνονται 3.800,000 Ευρώ για λειτουργικά έξοδα για ένα έργο που ακόμη να τοποθετηθεί ο θεμέλιος λίθος του. Ας δοθούν τα λεφτά αυτά για να αρχίσει η ανέγερση του Κρατικού Θεάτρου, η αποπεράτωση του Πολιτιστικού Κέντρου Βλαδίμηρος Καυκαρίδης, η επιδιόρθωση από τις ζημιές της φωτιά του Θεάτρου ΣΚΑΛΑ και τόσα άλλα σημαντικά έργα σε όλη την Κύπρο. Και αφού ζητούν 3.800,000 Ευρώ τώρα, προτού λειτουργήσει το Μέγαρο, τότε αλήθεια που θα τελειώσει πόσα εκατομμύρια τον χρόνο θα καταβροχθίζει από τον Κρατικό κουρβανά για να συντηρείται:::

Φοβούμαι ότι το Μέγαρο άν κάποτε τελειώσει θα καταντήσει νεκρό, όπως το Συνεδριακό Κέντρο! Ιδού πεδίον δόξης για τον Κίκη Λαζαρίδη. Να ζητήσει από το Κράτος να ενοικιάσει το Συνεδριακό Κέντρο και να θυσιάσει 10 εκατομμύρια ευρώ για να το κάνει ένα σπουδαίο Μέγαρο. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα…

Κώστας Καυκαρίδης
Διευθυντής Πολιτιστικού Κέντρου
Βλαδίμηρος Καυκαρίδης

Δελτίο Τύπου

2008-04-19T13:29:00.004+03:00

Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 17 Απριλίου 2008, στο Κέντρο Τεχνών του Ιδρύματος «Πανίκος Μαυρέλλης», στη Λεμεσό, μια πρώτη ανοικτή συγκέντρωση ατόμων των γραμμάτων, των τεχνών και εκπροσώπων πολιτιστικών φορέων, για συζήτηση της σκοπούμενης ανέγερσης Μεγάρου Πολιτισμού, την οποία προωθεί το λεγόμενο «Ίδρυμα Κυπριακού Πολιτισμού».

Κατά τη συγκέντρωση καθολική υπήρξε η διαπίστωση ότι η ανέγερση ενός τέτοιου μεγαλεπήβολου Μεγάρου με προϋπολογιζόμενο κόστος ύψους, τουλάχιστον 100 εκατομμυρίων ευρώ ΔΕΝ πρέπει να αποτελεί και δεν αποτελεί αυτή τη στιγμή την άμεση και αναγκαία προτεραιότητα για συμπλήρωση ή αναβάθμιση της, ελλιπέστατης βασικής πολιτιστικής υποδομής της χώρας μας, (που σύμφωνα και με πρόσφατη ευρωπαϊκή έρευνα προκύπτει ότι η Κύπρος είναι προτελευταία πριν από την Ελλάδα σε έργα πολιτισμού).
Τα επιχειρήματα των εκπροσώπων του Ιδρύματος καθώς και κάποιων υποστηρικτών του μεγαλεπήβολου πλην όμως αμφίβολης αναγκαιότητας, αυτού εγχειρήματος ουδόλως πείθουν για την άμεση ανάγκη ανέγερσης ενός τέτοιου τεράστιου έργου, παρά μόνον ίσως για σκοπούς φιλοξενίας της τελετής έναρξης και των εκδηλώσεων στη διάρκεια της εξάμηνης προεδρίας της Ε.Ε. από την Κύπρο κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2012 (όπως και επίσημα, ομολόγησε και ο Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος σε πρόσφατη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών).

Αντίθετα, είναι πλέον του βέβαιου ότι το κράτος (πέραν της συμμετοχής του κατά 20% στο κόστος ανέγερσής του) θα κληθεί, αργά ή γρήγορα, να αναλάβει επιπρόσθετα (και μόνιμα) και τα δυσβάστακτα τεράστια έξοδα καθημερινής διαχείρισής και λειτουργίας του.
Τυχόν υλοποίηση της ανέγερσης και λειτουργίας του Μεγάρου θα οδηγήσει μετά πάσης βεβαιότητας προς συντήρηση του, στην διοχέτευση του συνόλου πιθανόν των κονδυλίων για την πολιτισμική ανάπτυξη και δημιουργία του τόπου μας. Κι αυτό για ένα, μοναδικό και αμφίβολης προτεραιότητας έργο για το οποίο, σημειωτέον, πραγματοποιείται χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε μελέτη βιωσιμότητας μέσα μάλιστα σε συνθήκες πλήρους αδιαφάνειας και στο οποίο οι κύπριοι δημιουργοί θα αδυνατούν να λειτουργούν.
Οι υπόλοιπες ανάγκες για ισομερή και δίκαιη υλοποίηση πολιτιστικών υποδομών σε όλες της τέχνες και σε όλη την Κύπρο για προγραμματισμένη συμπλήρωση των απαραίτητων Στεγών Πολιτισμού του τόπου θα πληγεί ανεπανόρθωτα. ( Π.χ. Αρχαιολογικά Μουσεία Κύπρου, Λεμεσού και Πάφου, Θεατρικό Μουσείο Κύπρου, Κρατική Πινακοθήκη, Θεατρική Στέγη ΘΟΚ, Στέγαση Κρατικής Ορχήστρας, Παττίχειο Θέατρο Λεμεσό, Θεατρική Αίθουσα στην Πάφο και Λάρνακα, Πολιτιστική Στέγη στην Ελεύθερη Αμμόχωστο , Στέγες Πολιτισμού στην ύπαιθρο και δεκάδες άλλα). Δυστυχώς η ιστορία θυμίζει την γνωστή παροιμία «φαΐ δεν είχαμε»...)

Η συγκέντρωση, με δεδομένη την πλατιά υποστήριξη που έχει ήδη εκδηλωθεί για πρωτοβουλία αντίδρασης στην σκοπούμενη ανέγερση Μεγάρου, αποφάσισε τη σύγκληση παγκύπριας ανοικτής συγκέντρωσης που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Τετάρτη 23/04/2008 και ώρα 7 μ.μ. στη Δημοσιογραφική Εστία της Ένωσης Συντακτών Κύπρου, Λεωφόρος ΡΙΚ 12 Αγλαντζιά, για ενημέρωση, ανταλλαγή απόψεων, προβληματισμό και λήψη αποφάσεων σχετικά με το υπό κατασκευή Μέγαρο Πολιτισμού.

Για επικοινωνία και εκδήλωση υποστήριξης των σκοπών της Πρωτοβουλίας οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν :

Ηλεκτρονική διεύθυνση: p.p.politismou@gmail.com
Σελίδα στο Διαδίκτυο : http://pppolitismou.blogspot.com/

Από την Προσωρινή Επιτροπή
Λεμεσός, 19/04/2008

2008-04-18T21:04:00.003+03:00

Mέγαρο Πολιτισμού vs βασικής πολιτιστικής υποδομής

2008-04-09T20:29:00.001+03:00

Η πρόσφατη αίτηση της Κυβέρνησης προς τη Βουλή για αποδέσμευση ποσού 3,5 εκατομμυρίων ευρώ που προορίζεται για το Μέγαρο Πολιτισμού, επαναφέρει στην επικαιρότητα το θέμα της δημιουργίας, της στελέχωσης και των σχεδίων του «Ιδρύματος Πολιτισμού Κύπρου».
Είχαμε την εντύπωση πως η Βουλή θα έθετε φραγμό στην αλόγιστη εκμετάλλευση των Διαρθρωτικών Ταμείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από πλευράς των συμβούλων και της διοίκησης ενός Ιδρύματος που, δυστυχώς, μόνον κατ’ όνομα φαίνεται να σχετίζεται με τον Πολιτισμό. Αν όλοι αυτοί νοιάζονταν, πραγματικά, για τον εμπλουτισμό της (κάθε άλλο παρά «Ευρωπαϊκής») πολιτιστικής υποδομής της χώρας μας, τέσσερα χρόνια μετά την ένταξή μας στην Ε.Ε., θα αναγνώριζαν πως οι προτεραιότητές μας είναι άλλες : ιδιόκτητο θέατρο για τον Θ.Ο.Κ., επαρκή Αρχαιολογικά Μουσεία (τόσο στην πρωτεύουσα, όσο και στις άλλες τρεις πόλεις), σύγχρονη Κρατική Πινακοθήκη και Βιβλιοθήκη, πλήρης ανακαίνιση του ΠΑΛΛΑΣ για τη Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου, άμεση και πλήρης χρηματοδότηση για την αποκατάσταση του (πυρπολημένου) θεάτρου ΣΚΑΛΑ, νέο και σύγχρονο θέατρο στην Πάφο. Αντ’ αυτών, επενδύεται ένα τεράστιο ποσό (100 εκατομμυρίων ευρώ), για να χρησιμεύσει στη «φιλοξενία των εκδηλώσεων και των συσκέψεων στη διάρκεια της εξάμηνης προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Κυπριακή Δημοκρατία το 2012», όπως επιχειρηματολόγησε ο γενικός δ/ντής του Ιδρύματος στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Οικονομικών! Δηλαδή, κάποιοι σ’ αυτό τον τόπο θεωρούν πως όλοι οι άλλοι (περιλαμβανομένων και των βουλευτών) είναι αδαείς; Είναι δυνατόν να εργάζονται στα τελικά σχέδια κατασκευής του «Μεγάρου» (τα οποία, σημειωτέον, έχουν ήδη εγκριθεί από το Δ.Σ. του Ιδρύματος από τον περασμένο Δεκέμβρη) τέσσερις ομάδες εξειδικευμένων μελετητών διεθνούς κύρους (για τα οποία θα αμειφθούν με το ποσό των 20 εκατομμυρίων ευρώ) οι οποίοι θα τα «προσαρμόσουν» για την Προεδρία της Ε.Ε.; Εξάλλου, αποτελεί επιχείρημα πως το 80% του κόστους θα δαπανηθεί από τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά Ταμεία και (μόνον) τα 20 εκατομμύρια ευρώ θα καταβληθούν από το κράτος; Ποιος δίνει το δικαίωμα στο (οποιοδήποτε) Ίδρυμα να διεκδικεί ευρωπαϊκά κονδύλια αυτού του μεγέθους και μάλιστα με ένα μέλλον καθόλου αποσαφηνισμένο, ως προς την πολιτική που θα ακολουθήσει και με βάση ποια «μελέτη βιωσιμότητας»;
Τα ερωτήματα είναι πραγματικά και σημαντικά, στον ίδιο βαθμό που είναι πραγματικό και σημαντικό το κονδύλι των 100 εκατομμυρίων ευρώ. Καλούμε, λοιπόν, τους αξιότιμους βουλευτές να βάλουν, επιτέλους, κάποια πράγματα (και κάποιους) στη θέση τους...

Το Διοικητικό Συμβούλιο
Λεμεσός, 09/04/2008

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ
16ης Ιουνίου 1943, αρ. 7 & Βίκτωρος Ουγκώ, 3022 Λεμεσός
Τηλ. 25749179- Φαξ. 25749087
Ηλεκτρονική δ/νση : syntonistiko@cytanet.com.cy
Ταχυδρομική διεύθυνση : τ.θ. 56467, 3307, Λεμεσός